Blog

Ameluna Artemide

Artemide dhe Mercedes-Benz janë të famshëm për ekskluzivitetin e dizajnit të tyre dhe krijimit të ikonave. Dy udhëheqësit ndërkombëtarë në profilet e tyre përkatëse hyjnë në partneritet për të prodhuar sinergji të reja. Dizajni i Artemide dhe Mercedes-Benz ka qenë tradicionalisht i fokusuar te qeniet njerëzore, përvoja dhe ndërveprimi i tyre. Përmes cilësisë së lartë të prodhimit dhe një vizioni të madh novator, dizajni, i bazuar në vlera etike dhe të qëndrueshme, është i aftë të formojë produkte të bukura e të qëndrueshme. Një rezultat mbresëlënës dhe i papritur mishëron aftësinë ndriçuese të Artemide të kombinuar me tiparin dallues të stilit të Mercedes-Benz mbi format dhe materialin.

Ameluna është një kombinim i Artemide, Mercedes-Benz dhe “luna”, ku në italisht do të thotë hënë. Kjo është një histori që tejkalon dhe vetë objektin. Ameluna ndërthur bukurinë dhe inteligjencën. Përmes një forme transparente dhe një drite dinamike, ajo krijon një numër të shumtë skenarësh ndriçimi. Ndërveprimi midis formave të pastra dhe vëllimit asimetrik shkakton një tension dinamik dhe thellësisht emocional.

Ameluna shpalos një sistem inovativ optoelektronik të integruar në kornizën transparente të saj. Me përdorimin e thjeshtë të një aplikacioni të posaçëm, Ameluna mund të memorizojë performancën e ndriçimit në “Kryeveprën e inteligjencës” së Mercedes E-class të ri dhe të kopjojë të njëjtën atmosferë ndriçimi në çdo hapësirë ​​tjetër. Çdo ambjent i brendshëm, qoftë ai një makinë apo hapësirë ​​personale ose publike, mund të jetë pjesë e “Internetit të Gjërave”. Kjo mund të mundësojë që drita të ndjek përvojat dhe skenarët njerëzorë. Një projekt i ri ku drita krijon si eksperienca ashtu dhe ndërveprim.

Source: artemide.com

Arkitektura dhe Ndjenjat

Artikulli: “Arkitektura dhe Ndjenjat” – për revistën Star People
Autori: Arkitekte Junilda Karanxha

Adventurous architecture - Singapore Airport, Moshe Safdie

Aspak rastësor titulli i këtij artikulli, pasi jemi në muajin e ndjenjave!

Do doja të përfitoja dhe të sillja një formë interpretimi ndryshe të arkitekturës, sa dinamike aq edhe e këndshme mendoj.

Pse është emocioni njerëzor një faktor tepër i rëndësishëm kur realizojmë arkitekturë ?

Sepse duke arritur të gjenerojë emocione, arkitektura arrin nivele perceptimi gati poetike, pra, kur ajo krijon koneksion emocional me individin, mesazhi që përcillet përjetohet më thellë dhe zgjat në kohë!

“Honest” or brutalist architecture - Valley of Heroes - Miodrag Zivkovic's monument

Vetëm të mendojmë pak……

Njerëzit nuk lexojnë poezi, shohin shfaqje në teatër apo vizitojnë muze çdo ditë të jetës së tyre,…por ata  e përjetojnë arkitekturën në çdo moment të jetës! Ndoshta jo në mënyrë observuese gjatë gjithë kohës, por në subkoshience po!

Në mënyrë shumë të natyrshme gjenerohen emocione qoftë pozitive qoftë më pak të tilla…le ta themi hapur, arkitektura ndodhet gjatë gjithë kohës nën presionin e emocionit njerëzor!

Peaceful architecture - Secular Retreat, Peter Zumthor

Por mos harrojmë që dhe ata që bëjnë arkitekturë, duke filluar nga etërit e saj që e kanë skulpturuar e deri tek studentet e viteve të para, kanë të njëjtën ndjeshmëri dhe përjetime, madje këtu hynë në lojë detyra, ambicia profesionale, ndjeshmëria personale e një sërë faktorësh të tjerë  të cilët janë karburanti i makinerisë së krijimtarisë!

Arkitektura ka detyrën sublime që nëpërmjet formave dhe volumeve që krijon të gjenerojë emocione në kohë reale, në mënyrë të pashmangshme, tek të gjithë!

Powrful architecture - Port House, Zaha Hadid Architects

Thënë kjo , kam tentuar të kategorizoj arkitekturën pikërisht në këtë këndvështrim të ndjeshëm, t’u jap ngjyra e forma emocioneve.

-Arkitektura aventureske

-Arkitektura “e ndershme” apo brutaliste

-Arkitektura paqësore

-Arkitektura e fuqishme

-Arkitektura lozonjare

Arkitektura lozonjare - LEGO House by BIG

Source: https://starbusinessmag.com/arkitektura-dhe-ndjenjat/

Parku MPBG

Emri i projektit:
Tipologjia:
Studio:
Arkitekt:
Vendndodhja:
Statusi:
Viti i ndërtimit:
Sipërfaqja:
Kate:
Fotografia:
Bashkëpunëtorë:

Parku i Ministrisë së Punëve të Brendshme të Gjeorgjisë
Park publik
Studio Bellesi Giuntoli – Urban and Landscape design
Silvia Bellesi, Alberto Giuntoli
Tbilisi, Gjeorgji
Ndërtuar
2009
45000 m2

Sergo Buiglishvili
EuroPlant Georgia, LTD

Ky projekt filloi nga analiza e “genius loci” (term i përdorur në arkitekturë për energjinë e një vendi, ku ndërtesa duhet të jetë një me natyrën), kërkesave stilistike të klientit dhe nga aspirata për të pasur një marrëdhënie të fortë dhe të drejtpërdrejtë me kontekstin arkitekturor. Studimi i dizajnit shihet përmes llojeve të ndryshme të hapësirave të hapura e të gjera, secila me funksionalitetin e vet; bazuar në përvojën dhe njohuritë tona mbi botanikën.

Shtigjet, stolat dhe mobiljet urbane janë dizajnuar me saktësi deri në detaj, ndërsa lulëzimi skalar i bimësisë i jep bukuri parkut gjatë gjithë vitit. Ashtu si projekti i kopshtit ‘MIA’ përshtatet në një kontekst të mrekullueshëm arkitektural – i projektuar nga aMDL Architetto Michele De Lucchi Srl – Michele de Lucchi, Freyrie & Pestalozza Architetti Associati – ky park është bërë një ikonë e re në qytetin e Tbilisi, Gjeorgji.

Dizajni i peizazhit krijon një dialog me këtë mënyrë të të menduarit për hapësirën urbane, duke integruar vëllimin e ndërtesës me mjedisin përreth me një qasje 3-dimensionale, të ngjashme me arkitekturën edhe në dizajnin e gjelbërimit.

Hapësirat e vogla të gjelbërta, të dizajnuara ndryshe nga njëra-tjetra, secila me natyrën dhe funksionin e saj, dhe dizajni i shtigjeve dhe mobiljeve urbane kontribuojnë në përkujdesin ndaj detajeve, që janë thelbi i projektit. Vëmendje e veçantë i është kushtuar kohës së lulëzimit të bimëve, në mënyrë që të garantohet performanca e lartë e parkut gjatë të gjitha stinëve.

rreth Studio Bellesi Giuntoli

Studio Bellesi Giuntoli është një studio arkitekturore dizajni peizazhi, e themeluar nga Silvia Bellesi dhe Alberto Giuntoli. Ekipi ynë multidisiplinar numëron profesionistë të ndryshëm të cilët janë në gjendje t’u përgjigjen kërkesave të klientëve privatë dhe publik në lidhje me estetikën, funksionalitetin dhe ekologjinë. Vizioni ynë u zhvillua nga mijëra kopshte dhe parqe që karakterizojnë historinë e Italisë, të interpretuar në mënyrë bashkëkohore dhe ndërkombëtare për të përmbushur nevojat e sotme, për sa i përket funksionalitetit dhe qëndrueshmërisë ekonomike dhe mjedisore. Njohuria e thelluar rreth mjeteve teknike dhe estetike, të nevojshme për krijimin dhe lulëzimin e një peizazhi, garanton individualitet dhe personalitet për secilin projekt.

NË VËMËNDJE: PETER ZUMTHOR

Peter Zumthor (lindur më 26 prill 1943) është një arkitekt zviceran, puna e të cilit përshkruhet shpesh si e patundshme dhe minimaliste. Ai themeloi studion e tij Peter Zumthor & Partner në 1979. Megjithëse menaxhonte një firmë relativisht të vogël, ai fitoi çmimin Pritzker 2009 dhe Medaljen e Artë Mbretërore RIBA 2013. Puna e Zumthor u rrit me një ritëm të shpejt dhe ai filloi të punonte me më shumë projekte ndërkombëtare. Zumthor ka dhënë mësim në Institutin e Arkitekturës së Kalifornisë Jugore në Los Angeles (1988), Universitetin Teknik të Mynihut (1989), Universitetin Tulane (1992) dhe Shkollën e Dizajnit të Harvardit (1999). Që nga viti 1996, ai është profesor në Accademia di Architettura di Mendrisio. Më poshtë ju prezantojmë me disa nga punët e tij më të mira.

Kapela e Shën Benediktit, 1988

Eksterieri modest i kapelës në shkallë humane përfaqëson bukurinë dhe thjeshtësinë e veprave të Zumthor, ndërsa interieri tregon mjeshtrinë e tij të pashembullt. Kapela është ndërtuar në fshatin e vogël të Sumvitg, Zvicër pas një orteku të vitit 1984, që shkatërroi kishën e stilit barok të fshatit. Vendi kodrinor i kapelës se re, i cili ofron pamje mahnitëse malore, është i rrethuar nga një pyll për t’u mbrojtur ortekët e mundshëm.

Banja termale Vals, 1996

Peter Zumthor u zgjodh si arkitekti i banjave termale Vals, pavarsisht numrit të kufizuar të punëve të tij në atë kohë. Objekti është ndërtuar midis viteve 1993-1996. Banjat u dizajnuan në mënyrë të tillë që të dukeshin sikur kanë qenë aty para kompleksit të hotelit, sikur të ishin shpella ose struktura të ngjashme me guroret. Kjo është veçanërisht e dukshme nga tarracat prej bari të banjove, të cilat ngjasojnë me themelet e një vendi arkeologjik, dhe zbulojnë formën e dhomave të ndryshme të banjove që ndodhen poshtë, gjysmë të varrosura në faqen e kodrës.

Muzeu Kolumba, 2007

Zumthor, vazhdimisht i ndërgjegjshëm në përdorimin e materialeve, dhe konkretisht në detajet e ndërtimit të tyre, ka përdorur tulla gri për të bashkuar fragmentet e shkatërruara të territorit. Këto fragmente përfshijnë pjesët e mbetura të një kishe gotike, gërmadha guri nga periudha romake dhe mesjetare, dhe kapelën e arkitektit gjerman Gottfried Böhm, e vitit 1950, për “Madonna of the Ruins”. Fasada me tulla gri integron mbetjet e fasadës së kishës në një pamje të re për muzeun bashkëkohor. E artikuluar me perforime, puna me tulla lejon dritën difuze të mbush hapësirat specifike të muzeut. Ndërsa stinët ndërrohen, “drita e larmishme zhvendoset dhe luan përmes rrënojave”, duke krijuar një mjedis paqësor gjithnjë në ndryshim.

Kapela fushore Bruder Klaus, 2007

Për të projektuar ndërtesa me një lidhje delikate me jetën, duhet menduar në një mënyrë që shkon përtej formës dhe ndërtimit. Ky koncept tingëllon i vërtetë në dizajnin e Peter Zumthor të kapelës fushore Bruder Klaus, ku një interier mistik dhe intim që ju fton të reflektoni, maskohet nga një eksterier drejtkëndor shumë i ngurtë. Ndjenja shumë të çuditshme dhe reflektuese, që bëhen të pashmangshme në takimin e dikujt me kapelën, e bëjnë këtë ballafaqim një nga pjesët më të jashtëzakonshme të arkitekturës fetare deri më sot.

Shtëpitë e Leis (Shtëpi pushimi të Zumthor), 2009

Peter Zumthor ka ndërtuar tre shtëpi druri, Oberhus, Unterhus dhe Türmlihus, për të dhe gruan e tij Annalisa në fshatin Leis. Ai ka zgjeruar teknikën tradicionale të ndërtimit ‘Strickbau’ (fjalë për fjalë “ndërtim i thurur”) për të përfshirë parime të reja të projektimit që lejojnë instalimin e dritareve me fushëpamje të mëdha. Me një lartësi nga dyshemeja në tavan, ato kornizojnë peizazhin që i ngjan pikturave murale brenda shtëpive.

Memoriali Steilneset , 2011

Në bashkëpunim me Louise Bourgeois

Zumthor, në një intervistë për ArtInfo, e përshkruan thjesht bashkëpunimin e tij me Bourgeois: “Unë kisha idenë time, ia dërgova asaj, asaj i pëlqeu, dhe ajo erdhi me idenë e saj, reagoi për idenë time, pastaj unë ofrova të braktisja idenë time dhe të bënim vetëm të sajën, dhe ajo tha: ‘Jo, të lutem qëndro.’ Pra, rezultati ka të bëjë me dy gjëra – ka një linjë, e cila është e imja, dhe një pikë, e cila është e saj … Instalacioni i Louise ka më shumë lidhje me djegien dhe agresionin, ndërsa instalacioni im ka të bëjë më shumë me jetën dhe emocionet “.

Secular Retreat, 2018

Shtëpia është e vendosur në majë të një kodre në jug të qytetit Devon, Angli një milje larg  bregdetit të fshatit të vogël Chivelstone. Dizajni dramatik prej betonit dhe  qelqit ulet horizontalisht mbi kodër, duke ofruar pamje mahnitëse të peizazhit në të gjitha drejtimet, ku asnjë gjurmë e një ndërtese tjetër nuk ndërpret linjat e kodrave. Betoni tipik i arkitektit përbën si hapësirat e brendshme ashtu edhe ato të jashtme, për t’i dhënë ndërtesës një masë dhe shkallë karakteristike të punës së Zumthor.

Peaceful architecture - Secular Retreat, Peter Zumthor

Source: archello.com

“Prishtina PARK-ing” – archiEDU

Gjatë javës së kaluar, më 13 shkurt 2020 në Shkup, 2 ditë mbas SHARE Tirana 2020, u mbajt konferenca ndërkombëtare e arkitekturës dhe ndërtimtarisë “SHARE Skopje 2020”, ku u nda dhe çmimi “Future Projects Awards 2020” për projektet e parealizuara, me fitues studio  “archiEDU”. Kjo ishte studioja e vetme nga Kosova qe u përzgjodh midis kandidatëve të tjerë me dy projekte, të cilat u prezantuan para një jurie ndërkombëtare. “archiEDU” arriti të rrëmbejë çmimin e parë të SHARE Future Projects Awards Skopje 2020, me projektin “Prishtina PARK-ing”.

Projekti PRISHTINA PARK-ing është një park dhe parkim nëntokësor në qendër të Prishtinës, Kosovë, në rrugën “Xhorxh Bush”, në hapësirën mes Fakultetit Filologjik dhe Katedrales.

Qasja e projektimit dhe qëllimi kryesor i projektit, është të krijojë një hapësirë kualitative publike, e cila përmban në vete një sërë aktivitetesh e funksionesh për të gjithë vizitorët e të gjitha moshave nga 0 – 65+ vjeç.

Gjatë projektimit, i është kushtuar vëmendje e veçantë ndërlidhjës së parkut më parkimin nëntokësor, duke i dhënë parkimit atribute shtesë dhe aspekte jo të zakonshme të përjetimit – pra duke inkorporuar gjelbrimin brenda në parkim, duke lejuar ndriçimin dhe ventilimin natyror të depërtojë deri në katin e fundit të parkingut, rrjedhimisht dukë i bërë këto hapësira shumë më të qëndrueshme dhe më cilësore – përtej funksionit primar si parkim nëntokësor për automjetet.

Source: ndertimi.info

Calipso Artemide

Rrjeta unike e hojeve të bletës së ndriçuesit Calipso u krijua duke shtuar module të hënës mbi një algoritëm të bazuar në një imazh të gjetur në një kompjuter pothuajse në zhdukje. Forma fraktale që rezulton, një gjeometri e papastër që shpreh bukurinë e parregullt të natyrës, është formuar nga një hojzë organike me tuba me diametër të ndryshëm, të vendosur në një gjeometri rastësore.

Hojet e mjaltit karakterizojnë ndriçuesin si estetikisht ashtu edhe vizualisht, duke siguruar një shpërndarje të mirë të dritës.  Një produkt i pozicionuar në mënyrë të përsosur midis përdorimit të tij në ambjentet e shtëpisë dhe atyre të punës, Calipso është i përshtatshëm për një sërë kompozimesh – duke shprehur qasjen tradicionale të Artemide për të ofruar ndriçim me performancë të lartë, me një ekspresivitet unik dhe emocional.

Source: artemide.com

Vila Fortuzi – Shtëpia Shqiptare

Shtëpia Shqiptare është një platformë që konsiston në dokumentacionin (përshkrues, vizual dhe gjeografik) të shtëpive më përfaqësuese dhe karakteristike të qyteteve dhe fshatrave kryesore shqiptare. Ajo paraqet kërkime mbi tiparet kryesore arkitekturore të këtyre banesave, historinë e tyre, ndryshimet nëpër të cilat kanë kaluar ndër vite dhe gjendjen e tyre aktuale. Në këtë blog ju sjellim disa informacione për njërën prej këtyre shtëpive: Vila Fortuzi.

Vila ‘Fortuzi’ është ndërtuar nga Omer Fortuzi, diku rreth vitit 1920. Ai ishte një nga inxhinierët e parë shqiptarë dhe anëtar i një prej familjeve më të mëdha dhe më të rëndësishme asokohe në qytet. Duke qenë kryetar i Bashkisë së Tiranës (nga 1940-1943), ai u përpoq gjatë kësaj periudhe të zbatonte sa më shumë projekte italiane që mundej.

Arkitektura e kësaj vile është një konfirmim i këtij qëllimi. Ajo përfaqëson një tipologji vile shumë unike, me një arkitekturë shumë ndryshme, në krahasim me atë që realizohej zakonisht në atë kohë: një shtëpi tre katëshe e projektuar me linja organike në të gjitha katet e saj dhe shumë të dukshme në vëllimin e saj të përgjithshëm karakteristik.

Vila ka një plan në formë L-je, me dy hyrje të ndryshme të cilat kanë dalje në kopshte të mëdhenj. Dera kryesore e hyrjes është shumë monumentale, me forma simetrike organike. Linjat organike ndjekin gjithashtu mënyrën e dizajnit dhe implementimit të kangjellave metalike të tarracës. Pika qendrore e shtëpisë është hyrja, e cila paraqet boshtin kryesor të simetrisë së ndërtesës. Ajo përbëhet nga tre kolona drejtkëndëshe, në lartësinë e dy kateve. Fasada e katit përdhes, tre kolonat hyrëse dhe muret rrethuese janë të veshura me tulla të kuqe, një element që lidh të gjithë kompozimin e kësaj vile.

Source: https://thealbanian.house/

Një mol në liqen – Moli 360

Konkursi: Një mol në liqen – Java e Dizajnit Tiranë
Vendndodhja: Tiranë, Shqipëri
Projekti Fitues: 360 Pier
Arkitekti: Createur Studio
Çmimi: Vendi i 2-të

Createur Studio arriti të fitojë audiencën e saj në këtë konkurs me dizajnin e jashtëzakonshëm të “360 Pier”. Meqenëse qëllimi ishte që të shkrihej me natyrën, silueta e molit duket e menduar mirë dhe premtuese. Fituesit e vendit të dytë e kanë merituar plotësisht çmimin prej 400 €.

Nga arkitektët: Gjatë Javës së Dizajnit të vitit 2019 në Tiranë, vendosëm të marrim pjesë në konkursin ndërkombëtar “Një mol në liqen”. Konkursi synonte të mblidhte propozime spekulative dizajni që propozonin vizione të reja, dhe akte sinergjike, për të mbrojtur të ardhmen nga aktorët jo-normativ (siç perceptohet ndonjëherë) të hapësirës urbane të Tiranës. Ne duhet të imagjinonim një Mol të ri në Liqenin e Farkës dhe kështu propozuam “Pier 360”.

360 Pier ngjason me një cikël pastrimi. Një proces i cili përbëhët nga ndërveprime ritmike të ujit dhe tokës, përmes kushteve të ndryshme të ambjentit, si hapa drejt një përvoje pastrimi mendor dhe fizik. Rrethi është simboli universal i tërësisë dhe pafundësisë. Është një formë tërheqëse që bie ndesh me të gjitha format natyrore të parregullta të peizazhit.

360 Pier krijon një shëtitore eksperimentale rreth Liqenit të Farkës, që lidh parqe të ndryshme përmes një shtegu të pandërprerë. Ne jemi të nderuar që na është dhënë çmimi i vendit të dytë për konceptin tonë. Ekipi ynë fitoi një përvojë të madhe, njohuri të reja dhe u argëtua shumë gjatë procesit të dizajnit.

Çmimi i Projekteve të Ardhshme SHARE – Lista e kandidatëve & fituesit

“SHARE Future Projects Awards” u krijua për të prezantuar dhe promovuar arritjet në fushën e arkitekturës në Evropën Qendrore dhe Lindore.  SHARE TIRANA, u zhvilluar këtë  javë  dhe përpos prezantimeve të  arkitektëve të  ftuar,  debateve dhe diskutimeve, u zhvilluan dhe prezantimet e projekteve të  përzgjedhura si kandidate për cmimin e projekteve të ardhshme.

Më  poshtë  projektet e përzgjedhura dhe fituesit e cmimeve në  dy kategori, shë rbime dhe rezidenciale.

Hotel Amber – Atria Studio

Fitues i çmimit SHARE FUTURE PROJECT, për kategorinë e shërbimeve.

Amber Hotel është një projekt shumë interesant dhe sfidues: Një strukturë ekzistuese prej betoni e ndërtuar në vitin 2004, duhej të shndërrohej në një hotel me më shumë se dyzet dhoma, i cili ndodhet në një vend të përsosur dhe të lehtë për t’u aksesuar. Koncepti i fasadës rrjedh nga vendndodhja e tij, frymëzuar nga valët e detit dhe tingulli i tyre i qartë dhe qetësues. Plani i objektit u kushtëzua jo vetëm nga kolonat dhe trarët ekzistues, por edhe nga kërkesa e klientit për të patur më shumë se dyzet dhoma. Përveç përshtatjes së strukturës ekzistuese, u bë dhe një shtesë e re anësore. Godina e vjetër dhe e re funksionojnë si një e tërë, pa asnjë dallim funksional apo estetik midis tyre.

Hotel Plaza Dhërmi  – CITYFÖRSTER architecture + urbanism, BOOM Landscape

Dhërmi Plaza Hotel është një hotel me 5 yje përgjatë shëtitores së Dhërmiut. Vëllimi i tij i zgjatur rrethohet nga plazhi në jug dhe malet në veri, dhe karakterizohet nga një fasadë dinamike. Sistemi i hijëzuesëve përbëhet nga grila të dyfishta me shinë . Kjo krijon një sens lëvizjeje dhe zbulon jetën brenda ndërtesës. Hoteli ofron funksione të ndryshme, të tilla si restorant, sallon bukurie dhe SPA në nivelin nëntokësor, e cila lidhet drejtpërdrejt me plazhin; 5 dyqane, një pishinë, një bar dhe holl në nivelin e katit të parë; dhe një sërë dhomash me madhësi të ndryshme në katin e parë, të dytë dhe të tretë. Ndërkohë, tarraca është projektuar si një lagje aktive ose fshat, me aktivitete për të kaluar kohën e lirë.

Rezidence Ambasade – CITYFÖRSTER architecture + urbanism, studio arch4, Arkon Studio

Fituesi i cmimit të  nderit për rezidenciale

Embassy residences ka për qëllim të ofrojë njësi banimi me cilësi të lartë, familjare-miqësore dhe me energji të ulët, në qendër të Tiranës, një nga qytetet me rritje më të shpejtë në Evropë. Mbi një bazament komercial dhe dy nivele parkimi ngrihet një seri vilash të grumbulluara, të lidhura nga një shkallë gjysmë publike. Ky shërben si një qarkullim alternativë dhe hapësirë ​​shtesë e përbashkët jashtë apartamenteve. Shkalla krijon vendpushime midis apartamenteve dhe një vend të sigurt për fëmijët për të luajtur dhe takuar.

Selia e Bankës Raiffeisen DEA Studio

Dea studio u nderua me çmimit e arritjeve, për realizimin e projekteve të qëndrueshme si dhe meritë arkitekturore e projektit.

Ndërtesa e Raiffeisen Bank do të përfaqësojë selinë e kësaj kompanie në Shqipëri. Ndërtesa është e vendosur në një rrugë dhe nyje të rëndësishme në rrugën “Bajram Curri” në kryqëzim me rrugën “Ali Demi”, në Tiranë, përgjatë lumit Lana. Interpretimi i ndërtesës në kontekstin urban është një vëllim i teksturuar në një sistem të rregullt modular dhe strukturor. Përsëritja është thyer nga çarje të ndryshme në çdo kat, duke krijuar hapësira çlodhëse të hapura. Dizajni e zhvendos përbërjen e ndërtesës në boshtin gjeometrik të fasadës kryesore, në korrespodencë me hyrjen e ndërtesës. Vëllimi i transformuar jep përshtypjen e dy ndërtesave të anasjellta komunikuese në vend të një volumi të ngurtë në kontekst urban.

Kompleksi Bolv  – DEA Studio

Transformimi i tranzicionit të rrugës së “Durrësit”, në një portë urbane ftuese është sfida e këtij  projekti. Kjo “portë” është projektuar me dy funksione kryesore të përcaktuara në program, konvikt dhe zyra, të dyja të lidhura në katet e tyre të sipërme me një urë multifunksionale. Kopertina komplekse e “ftesës” është krijuar për të qenë më e dukshme edhe përmes një ure urbane, e cila lidh dy anët e rrugës. Projekti tenton të jap dinamikën e duhur të zhvillimit të një lagje të porsalindur.

Iliria Boutique Hotel, LOFT Architects

Iliria Boutique Hotel është një ndërtesë 4 katëshe e përbërë nga 18 dhoma, një sallë konferencash, një restorant i quajtur “Serafina” i vendosur në katin përdhe, një sallë takimesh me zyra në katin e parë. Kjo ndërtesë është rinovuar së fundmi nga LOFT Architects. Qëllimi ishte dizajnimi i brendshëm për krijuar një tension midis ngurtësisë së objektit dhe ngrohtësisë së ngjyrave pastel. Në këtë hotel, arkitektët krijuan një “paletë” individuale të ngjyrave të ngrohta, si në materiale dhe në tekstura, duke kombinuar dritën natyrale në një atmosferë relaksuese.

ACROKERAUN – STUDIO B&L

Fituesi i çmimit SHARE FUTURE PROJECT, për kategorinë rezidenciale

Koncepti për fshatin “ACROKERAUN” nuk është thjesht arkitektonik. Qasja ndaj kontekstit natyror, kulturor, historik, por edhe kontekstit konstruktiv të zonës, paraqet thelbin e formulës për garantimin e qëndrueshmërisë së projektit dhe suksesin e tij unik. Ideja e projektit ri-interpreton temën e fshatit vendas, unitetin e tij dhe funksionalizmin, i cili është konfirmuar me shekuj me rrallë.

MK | Hotel Tirana – SymbioticA Sh.p.k. & SymbioticA GmbH

Fitues i çmimit të nderit, kategoria e shërbimeve

“MK Hotel Tirana” do të jetë hoteli i parë i ndërtuar në Shqipëri me 5 yje dhe i çertifikuar ndërkombëtarisht. Masterplani i ri për zhvillimin e përgjithshëm të zonës parashikon krijimin e një parku të gjelbër rekreativ të gjerë, të rrethuar nga ndërtesa banimi dhe biznesi. “MK Hoteli Tirana” është në ndërtim e sipër, i vendosur në perëndim të “Tirana Business and Residential Park” dhe do të jetë një pikë referimi e dukshme nga të gjitha rrugët kryesore hyrëse. Vëllimi i ndërtesës së hotelit përbëhet nga tarraca të gjelbërta, që vijnë duke u shkallëzuar në një hapësirë ​​private natyrale dhe kopsht – me një pishinë, barbeque dhe shesh lojërash.

Showroom-i dhe Zyrat e Tekstileve – Tharm Architects

Showroom-i dhe Zyrat e Tekstileve të vendosura në Fushë-Krujë, Shqipëri është një projekt rinovimi i një depoje ekzistuese. Ky propozim synon të riformulojë zonën e brendshme në një vend pune mikpritës dhe të zhvillojë një zonë ekspozimi të tekstileve. Zonat janë të ndara në mënyrë funksionale nga një mur përgjatë gjithë depos. Klienti dëshironte 2 funksione të reja, duke ruajtur hapësirën e magazinimit, edhe pse kishte një sipërfaqe të kufizuar. Kështu që arkitektët shfrytëzuan lartësinë e ndërtesës duke ngritur strukturën në funksion të zyrave. Në qendër ndodhet lobi, duke na mundësuar të perceptojmë katin e parë në çdo drejtim. Struktura të ngjashme me kontejnerët të kombinuara me sipërfaqe  shumëngjyrëshe tekstilesh, krijojnë një përvojë dinamike duke kaluar nga një hapësirë në tjetrën.

Source: share-architects.com

Swiss Line

Emri i projektit:
Tipologjia:
Studio:
Arkitekt :
Vendndodhja:
Statusi:
Viti i ndërtimit:
Sipërfaqja:
Kate:
Fotografia:
Interieri nga:

Swiss Line
Retail and Wellness
Archistudio
Archistudio
Tirane, Albania
Constructed
2019
250 m2
1
Eno Bajrami
Ark. Ilda Karanxha
Ark.Matilda Pando
Ark. Eni Konomi arch
Ark. Bruno Rama

Swiss Line dhe SPA është një projekt shumë i veçantë dhe gjithashtu i bukur në shumë aspekte…

Duke qenë një arkitekte, por edhe një grua,  ndjeva njëkohësisht përgjegjësi dhe kënaqësi të jashtëzakonshme për të realizuar dzajnin e kësaj qëndre luksoze të trajtimit të fytyrës dhe SPA-së 
Duke evokuar drejtpërdrejt alpet e Zvicrës, produktet Swiss Line janë një nga më të mirat në treg!
Dhe gjithçka u qartësua!
Duke sjellë më të mirën e  Zvicrës duke krijuar ndërkohë dizjanin  e duhur për këto produkte luksoze … ky ishte qëllimi!

Zvicër, përkthehet në cilësi e lartë, luks, bukuri, freski dhe klasike!

Ky projekt vjen si një bashkim i shkëlqyeshëm dhe elegant i dy funksioneve të rëndësishme, hapësira e ekspozimit dhe shitjes së produkteve për trajtimin e fytyrës &  Spa-ja!

Në hyrje, përballemi direkt me zonën e ekspozimit të produkteve Swiss Line dhe shitjes së tyre, të ndriçuar nga  dritë e butë led, e cila thekson me hijeshi produktet. Përbri, gjendet zona e pritjes, e konceptuar me mobilje moderne dhe elegante. Hyrja përmbyllet me recepsionin i cili ravijëzohet nëpërmjet relievit të bardhë të alpeve zviceriane në sfond.

Ky projekt vjen si një bashkim i shkëlqyeshëm dhe elegant i dy funksioneve të rëndësishme, hapësira e ekspozimit dhe shitjes së produkteve për trajtimin e fytyrës &  Spa-ja!

Në hyrje, përballemi direkt me zonën e ekspozimit të produkteve Swiss Line dhe shitjes së tyre, të ndriçuar nga  dritë e butë led, e cila thekson me hijeshi produktet. Përbri, gjendet zona e pritjes, e konceptuar me mobilje moderne dhe elegante. Hyrja përmbyllet   me recepsionin i cili ravijëzohet nëpërmjet relievit të bardhë të alpeve `zviceriane në sfond.

Dizajni i përgjithshëm është një kombinim i elementeve moderne dhe luksoze dhe detajeve të zbehta të stilit klasik shumë preciz të përdorur në mure dhe tavan. Të gjitha këto lidhen së bashku nga një ngjyrë e bukur fildishi e përdorur pothuajse në të gjithë SPA-në.

Kjo i jep një ndjenjë të freskisë, rinisë, qetësisë dhe mirëqenies në përgjithësi!

I gjithë projekti ka trajta minimale, por me elementë t delikatë të klasikes, që nga përsëritja ritmike dhe simetrike e vitrinave, te kornizat me trajtën e flamurit zvicerian të modifikuar, i dukshëm vetëm nën prezencën e dritës si te mobiljet ashtu dhe në dhomat e masazhit dhe deri te tavani i dekoruar.
Metali, bakri, spikat si elementi cili ndërhyn në të gjithë hapësirat për të forcuar kompozimin e një ambjenti bashkëkohor.

5 Ndërtesa të realizuara në emër të dashurisë

Çfarë do të bënit për dashurinë? Disa mund të mendojnë një tufë lulesh me trëndafila ose një varëse me perla. Por jo ata romantikë që adhurojnë arkitekturën, të cilët kanë tejkaluar kufijtë për të surprizuar të dashurën e tyre, duke ndërtuar pallate ekstravagante, që nga Malajzia deri në Shqipëri, si një gjest madhështor. Të dizajnuara si simbole të dashurisë së pakushtëzuar, këto ndërtesa mbresëlënëse në të gjithë botën mbartin histori jashtëzakonisht romantike.

Swallow’s Nest Castle, Crimean Peninsula

Kalaja e Porto Palermos

Kalaja e Porto Palermos ose siç njihet ndryshe edhe si Kalaja e Vasiliqisë, ndodhet në gjirin me të njëjtin emër në bregun e detit Jon në Shqipërinë e jugut, mbi një ishull rreth 30 m larg bregut. Kalaja e Porto Palermos është një nga sarajet e shumta të Ali Pashë Tepelenës, të cilën ai i’a dhuroi njërës prej grave të tij, Vasiliqisë, të cilën, sipas kronikanëve të kohës, Pashai i Janinës e kishte shumë për zemër. Ndonëse thuhet se ajo u ngrit si një dhuratë, buzë detit, për të shoqen e Pashait, Vasiliqinë, kalaja në formë trekëndore daton të jetë më e vjetër se Ali Pashaj, ku ai thjesht e ka restauruar atë duke i dhënë një kuptim në emër të dashurisë.

Porto Palermo Castle, Albania

Kalaja “Foleja e Swallow”

Një kështjellë neo-gotike, Kalaja “Foleja e Swallow” ndodhet 130 metra mbi ujërat e Detit të Zi. Dihet pak mbi historinë e kështjellës, e cila u ndërtua nga një fisnik gjerman në 1912. Sipas legjendës lokale, ai e vizitoi vendin në muajin e mjaltit, i cili në atë kohë ishte zënë nga një shtëpi e vogël prej druri, dhe vendosi që do të ishte më e përshtatshme të ndërtonte një kështjellë romantike që do të përdorej si një shtëpi pushimi personale e çiftit. Struktura e guximshme i ka rezistuar më së miri kohës, duke përfshirë dhe një tërmet në 1927.

Swallow’s Nest Castle, Crimean Peninsula

Kalaja Boldt

Kalaja Boldt, e vendosur në Heart Island në New York, në det të hapur, u porosit në 1900 nga George C. Boldt, një hotelier i pasur që e ndërtoi rezidencën si një simbol i dashurisë së madhe për gruan e tij, Louise. Vetëm katër vjet pasi filloi ndërtimi, Louise papritmas vdiq. I zemëruar, Boldt e ndërpreu punën në kështjellë dhe nuk u kthye më në ishull. Struktura e mrekullueshme mbeti një gërmadhë deri në vitin 1977, kur prona u mor nga Thousand Islands Bridge Authority, të cilët e rindërtuan kështjellën si  brenda dhe jashtë.

Boldt Castle, New York

Taj Mahal

Gjatë mbretërimit të tij 30-vjeçar në Indi, Perandori Shah Jahan pati shumë gra, por asnjëra nuk ishte aq e adhurueshme sa ajo e treta, Arjumand Banu Begum, e cilësuar zakonisht si Mumtāz Mahal, “stolia e dashur e pallatit”. Kur vdiq në 1631, Jahan punësoi një grup arkitektësh për të ndërtuar Taj Mahal në nder të saj. Kompleksi kryesor u përfundua në 1648, ndërsa ndërtesat përreth dhe kopshtet u mbaruan pesë vjet më vonë. Perandori nuk kurseu asnjë shpenzim për monumentin e ri ikonik: Më shumë se 20,000 skulptorë, kaligrafë dhe zejtarë u sollën në qytetin e Agras për të punuar mbi kryeveprën e veshur me mermer.

Taj Mahal, India

Kështjella Kellie

Kjo ndërtesë gjigande në Batu Gajah, Malajzi, u krijua si një shtëpi familjare nga William Kellie Smith, me origjinë skoceze, për gruan e tij Agnes dhe familjen e tyre të re. Çifti u martua në fillim të viteve 1900 dhe u zhvendosën në Malajzi, ku William zotëronte një plantacion dhe bëri një pasuri të vogël. Legjenda thotë se Agnes ishte e pakënaqur me shtëpinë e tyre të vogël prej druri; për të kënaqur gruan e tij shtatzënë, William vendosi të ngrejë një kështjellë kodrinore, të ngjashme me ato që gjenden në vendin e tyre të lindjes. Kur William vdiq papritur në vitin 1926, planet për ndërtime të mëtejshme u ndërprenë dhe Kështjella Kellie u abandonua.

Kellie’s Castle, Malaysia

Source: architecturaldigest.com

NË VËMËNDJE: IGNACIO VICENS

Ignacio Vicens y Hualde është arkitekt që nga viti 1976, i diplomuar në Shkollën e Arkitekturës në Madrid ETSAM. Ai është Kryetar i Profesorëve në profilin e Dizajnit Arkitektural në ETSAM që nga viti 1997, ku është edhe drejtor i Cátedra Blanca CEMEX dhe grupit hulumtues “Cultura del Habitat”. Vicens ka një studio arkitekture, të cilën e ndan me ish-studentin e tij José Antonio Ramos që nga viti 1984. Puna e tij, e shpjeguar në të gjithë botën në shumë leksione, gjithashtu është botuar gjerësisht në revistat e arkitekturës mbarë botërore dhe ka marrë shumë vlerësime dhe çmime. Përveç kombinimit të arsimit dhe ushtrimit profesional, ai është aktiv dhe në botën kulturore.

Shtëpi njëfamiljare në Las Encinas

E konceptuar si një “gjeodë”, masiviteti që godina paraqet me veshjen prej  graniti është në kontrast me xhamin, i cili paraqitet si një “vrimë brenda një shkëmbi, e mbuluar nga një substancë e kristalizuar”. Sidoqoftë, kjo “gjeodë” nuk është natyrale, por dora e njeriut ndërhyn në të dhe lë shenjën e saj me çarjet vertikale që gjenden në granitin e ashpër …

Kisha e Santa Monica-s

Ideja gjeneruese e projektit ishte ajo e vendosjes, brenda konfuzionit të mjedisit urbanistik përreth, një ndërtesë që do të shënonte një moment historik dhe do të bëhej një dëshmi vazhduese e funksionit shpirtëror të prodhuar në brendësinë e saj, që domosdoshmërisht duhet të përhapet dhe të shfaqet në mënyrë të përhershme në rrethin shoqëror dhe urban.

Kisha Ponferrada

Premisa themelore e projektit ka qenë zbatimi i përpiktë i të gjitha kërkesave funksionale dhe simbolike të kërkuara nga dispozitat e reja të miratuara nga reforma liturgjike. Kapela prezantohet si protagoniste e setit. Ajo ndodhet në pikën e dukshmërisë dhe aksesit maksimal në zonë, përballë një Kopshti Trëndafilash.

Kisha e Solace

Kjo qendër famullie është e vendosur në një territor në qoshe të një zone banimi. Ana e gjerë ndodhet para një zone të gjelbër dhe faqja anësore përballet me ndërtesa banimi. Pjesa tjetër e rrethinës është ende e pazhvilluar. Në anën veriore, e gjithë sipërfaqja që përkon me gjatësinë e strukturës është e zënë nga një kopsht i stilit anglez në lartësinë e bodrumit, për të lejuar ndriçim dhe ajrosje dhe për të krijuar një oborr që mund të jetë i arritshëm nga publiku.

Shtëpia e Pantano de San Juan

Kjo është një shtëpi pushimi, prandaj është kërkuar nga arkitektët që të përfshijnë një sistem sigurie të kontrolluar dhe të menaxhueshëm. Në fakt është pothuajse një bunker betoni, i paarritshëm dhe i mbrojtur nga kalimtarët, përveç hapësirave të qelqit të cilat janë mjaft të larta për të cënuar sigurinë. Në pamjen e saj të jashtme, shtëpia është jashtëzakonisht e thjeshtë dhe ka një plan drejtkëndor i cili i jep zgjidhje natyrale kompleksitetit të programit në interier.

Qendra e Shërbimeve Sociale të Integruara

Ndërtesa është e vendosur në Rambla, me hyrje nga të dy rrugët anësore. Ajo do të shoqërohet nga një teatër i ardhshëm dhe një bibliotekë, e cila tashmë është ndërtuar. Zona është konsoliduar ngadalë me ndërtimin e banesave sociale me densitet të lartë, duke i dhënë asaj një shkallë shumë të rëndësishme në arkitekturën e saj.

Fakulteti i Shkencave Sociale në Pamplona

Megjithëse është projektuar si një fakultet gazetarie, ndërtesa e re duhet të lejojë përdorimin e klasave dhe nga studentë nga profile të tjera. Për shkak të vendndodhjes së energjisë brenda kampusit universitar, detyrat përfshinin projektimin fillestar të një vendi të përbashkët për të gjitha ndërtesat, dhe gjithashtu parashikonin zgjerimin e bibliotekës.

Tomorrow’s Education System – TES

Emri i projektit:
Tipologjia:
Studio:
Arkitekt:
Vendndodhja:
Statusi:
Viti i ndërtimit:
Sipërfaqja:
Kate:
Fotografia:
Interieri nga:

Tomorrow’s Education System (TES)
Arsim
Atelier 4
Atelier 4
Tiranë, Shqipëri
Ndërtuar
2019
– m2
4

E2Worshop

Tomorrow’s Education System – TES, një shkollë dhe qendër sociale-kulturore e re e ndërtuar në vitin 2019, ndodhet në një zonë të virgjër, pas ndërtesës së firmës “Coca Cola” dhe ngjitur me hekurudhën “Tiranë – Durrës”. Zona është përgjithësisht e qetë nga zhurmat e qytetit dhe të autostradës Tiranë –Durrës.

Projekti konsiston në ndarjen e shkollave sipas funksioneve, duke përcaktuar kështu dhe skemën e organizimit të lëvizjeve brenda dhe jashtë ndërtesave. Kjo është dhe arsyeja kryesore, që zgjidhja me oborre të brendshme, e pranuar nga të gjitha variantet e mundshme të përpunuara, krijon zona çlodhjeje dhe komunikimi ose nderprerje të të gjitha funksioneve të brendshme.

Gjatë trajtimit dhe interpretimit të kërkesave të detyrës së projektimit janë menduar dy hyrje kryesore:

  • drejt Korpusit Arsimor
  • drejt Qendrës Sociale-Kulturore

Të dyja ndërtesat janë menduar si të bashkëngjitura për të përfituar edhe nga ambjentet e përbashkëta shoqërore, por edhe për të kursyer hapësirën e nevojshme që zënë ndërtesat.

Kompleksi arsimor dhe qendra sociale janë ndërtesa që respektojnë detyrën e projektimit dhe funksionojnë mirë në vetvete. Ambjentet e klasave dhe të laboratorëve janë komode, me ngrohje dhe dritë të bollshme natyrale dhe artificiale, duke respektuar një plan organizimi optimal për lidhjen dhe funksionimin e ambjenteve.

Qendra Social-Kulturore plotësohet në të tre katet me ambjentet e kërkuara në detyrën e projektimit, duke përfshirë edhe shfrytëzimin e palestrës dhe ambjente të tjera nga shkolla për momentet e organizimit të aktiviteteve sociale dhe kulturore.

Oborret e brendshëm janë hapësira, që i japin frymë objektit, lejojnë kompozimin e blloqeve të veçanta, dhe ngopjen e ambjenteve me dritë. Ndërkaq është një hapësirë e mjaftueshme fizike për të zhvilluar aktivitete shoqërore.

Arkitektura e jashtme është e thjeshtë dhe i përmbahet krejtësisht karakterit të shkollave të sotme, të ndërtuara në rajon dhe Europë. Bie veçanërisht në sy ritmi i klasave, në të dy krahët e ndërtesës, që përmbajnë  klasa mësimi, vetratat e shkallëve dhe të palestrës, si edhe karakteri i shkallëve të emergjencës. Dallohen mjaft mirë hyrjet për në Korpusin Mësimor dhe Qendrën Sociale- Kulturore. Veçanërisht është insistuar në trajtimin dhe kombinimin e ambjenteve me destinacione të ndryshme, në një fasadë homogjene për shkollën dhe qendrën sociale.

Çmimi Omnia – Petraq Kolevica

Arkitekti Petraq Kolevica ka lindur në Korçë më 11 janar 1934. Pas mbarimit të shkollës fillore dhe gjimnazit në Korçë, ai vazhdoi studimet për Inxhinieri Civile në Universitetin Politeknik të Tiranës. Kolevica ka luajtur një rol të rëndësishëm në krijimin e arkitekturës moderne në Shqipëri, e njohur me emërimin e tij si Kryetar i parë i Shoqatës së Arkitektëve Shqiptarë.

Në vitin 1957, pasi mbaroi studimet e larta në Universitet, ai filloi të punojë në Institutin e Ndërtimit dhe Dizajnit në Tiranë, ku ai projektoi ndërtesën e apartamenteve pranë ish kinemasë “Partizani”.

Disa nga projektet e Kolevicës që kanë lënë gjurmë në arkitekturën moderne shqiptare dhe planifikimin urban të kryeqytetit dhe qyteteve të tjera janë: ndërtesa rezidenciale prapa Bankës Kombëtare të Shqipërisë në Tiranë, ndërtesa rezidenciale dhe zyra pranë Ministrisë së Drejtësisë, ndërtesa rezidenciale pranë ish ‘Bllok ’në Tiranë, godinë banimi në rrugën e të Ambasadës; godinë banimi me 7 kate në Korçë (e para në vend në atë kohë), shkolla ‘Morava’ në Korçë etj.

Biblioteka e Korçës është e njohur për stilin e saj modern, që i ka bërë ballë testit të kohës. Kolevica është bashkëautor i Muzeut Kombëtar në Tiranë dhe ish-‘Shqipëria Sot’, qendra më e madhe e ekspozitës në vend.

Gjatë karrierës së tij ai u ndesh rregullisht me pengesa nga sistemi totalitar, derisa u dërgua në minierën ‘Valias’ si teknik ndërtimi.

Jeta e tij si inxhinier dhe arkitekt është përmbledhur në librin e tij “Arkitektura dhe Diktatura”.

Kolevica është interesuar për poezi dhe letërsi qysh në rininë e tij të hershme. Ai njihet si përkthyes i shumë poezive me famë botërore, kryesisht nga rusishtja dhe gjermanishtja. Poemat e krijuara prej tij pasqyrojnë shpirtin e tij artistik dhe jetën nën komunizëm.

Çmimet:

  1. Urdhri i Punës II, 1983
  2. Çmimi i Republikës së Shqipërisë III, 1984
  3. Çmimi “Mjeshtër i Madh” nga Presidenti i Shqipërisë
  4. “Qytetar Nderi” i qytetit të Korçës
  5. Kurora e Poezisë, 2004
  6. “Mjeshtër i Madh i Arkitekturës” nga SHASH – 2019

Source: SHARE TIRANA OMNIA Award

Dizajni i produkteve të Zaha Hadid

E njohur si një arkitekte që vazhdimisht shtyn kufijtë e arkitekturës dhe dizajnit urban, puna e saj eksperimenton me koncepte të reja hapësinore, që intensifikojnë peizazhet ekzistuese urbane dhe përfshijnë të gjitha fushat e projektimit, nga shkalla urbane, deri tek interior design dhe mobiljet. Përtej arkitekturës, ajo ishte një dizajnere e kompletuar e produkteve, duke u huazuar estetikën e saj skulpturore sendeve, që variojnë nga mobiljet deri tek bizhuteritë dhe këpucët. Le t’i hedhim një sy dizajneve unike të produkteve të Zaha Hadid.

Tavolina Aqua

E lancuar për koleksionin Zaha Hadid Design 2014, kjo tavolinë është frymëzuar nga dizajni valëzues i Qendrës Olimpike Aquatics në Londër 2012. Aqua Platter imiton ritmin e valëve të ujit në lëvizje.

Stoli Belu

I prodhuar për përdorim në zona ulëse, Belu paraqet një trup të vetëm me një qelizë që zotëron gjeometrinë komplekse dinamike të një vëllimi fluid – i destinuar për përdorim shumëfunksional – si banak tavoline, karrige, enë, etj.

Charlotte Olympia

Charlotte Olympia ka bashkëpunuar me Zaha Hadid Design për të prodhuar dy produkte në sasi të limituar për nderë të vizionares Zaha Hadid, një palë këpucë me platformë dhe një çantë, ku të dyja paraqesin forma fluide në plastikë Perspex, me prekje metalike prej ari të kuq.

Kolibe Reja

Kolibja “Cloud” u krijua për BowWow Haus London, një ekspozitë publike në ndihmë të Kryqit Blu për kafshët shtëpiake. Ajo është një kolibe në formë foleje, e ngritur pak nga toka për të mbrojtur qentë nga sipërfaqet e ftohta të dyshemesë, e ndërtuar në kompensatë me burim të qëndrueshëm  dhe me  një dizajn dhe fabrikim dixhital.

Vazoja skulpturore Flow

Me një pamje sikur i përkasin kopshtit të skulpturave MoMA, këto volume masive janë në të vërtetë vazo lulesh për ambjente të brendshëm ose të jashtëm, me linja fluide. Këto vazo janë bërë me polietilen me densitet të ulët linear, që është 100 përqind i riciklueshëm pas përdorimit. Format janë të lakuara me dorë, në ngjyrë të bardhë ose të zezë.

Divani Zephyr

I ofruar me një prodhim të kufizuar prej vetëm 12 divanësh, Zephyr u inagurua në Salone 2013. Format e tij në dukje amorfe, si të ulëseve ashtu edhe të mbështetëseve, morën frymëzim nga formacionet shkëmbore natyrore dhe modelet e erozionit. Hadid i projektoi në mënyrë të tillë që njësitë të kombinohen për të krijuar ishuj më të mëdhenj ose arkipelagë divanësh.

Avia and Aria

Forma skulpturale e këtyre ndriçuesëve te varur është krijuar me shtresa të veçanta të materialeve të firmës Slamp: 52 shtresa tekno-polimeri Opalflex për Avia dhe 50 shtresa të teknofolimeri Cristalflex për Aria. Të dy shfaqin burime të shumta drite për të siguruar ndriçim dramatik në 360 gradë, si dhe një dritë të fokusuar poshtë.

Source: zaha-hadid.com & architizer.com

Noctambule Flos

Noctambule nga Flos: bufi i natës ose zbuluesi.

Kryesisht i padukshëm gjatë ditës, por shfaqet magjepsës gjatë natës: Analogjia është e përshtatshme. Koleksioni i ri i ndriçuesve nga Konstantin Grcic është bërë nga module xhami të përpunuara, të cilët janë transparent dhe për këtë arsye duken pothuajse joekzistent gjatë ditës. Por, kur ata ndizen në errësirë, shndërrohen në ndriçues të mahnitshëm, plot dritë.

Modulet cilindrike të qelqit përcaktojnë gramatikën themelore të koleksionit. Moduli bazë është një fener. Disa module të vendosur së bashku mbi njëri-tjetrin krijojnë një kolonë të lehtë, ose llambadar të varur brenda një pusi shkallësh. Elementët shtesë si një kupolë qelqi ose struktura xhami në formë koni, i rrisin estetiken ndriçuesit siç është ndriçuesi i tokës ose një ndriçues tavani.

Source: flos.com

NË VËMËNDJE: MARCO CASAMONTI

Partneri themelues i studios Archea, Marco Casamonti u diplomua me nderime në 1990, duke fituar një konkurs të shpallur nga fakulteti i arkitekturës së Xhenovës vitin e ardhshëm dhe duke marrë një bursë studimi brenda kontekstit të temës së tij të doktoratuës në planifikimi arkitektonik.  Në vitin 1988 ai themeloi studion Archea së bashku me Laura Andreini dhe Giovanni Polazzi. Ekipe të ndryshme dizajnerësh punojnë për firmën, e cila ka filial në Firence, Romë, Milano dhe jashtë saj: në Dubai, Pekin dhe San Paolo; ku numri i përgjithshëm i arkitektëve në projekte ndryshon nga 80 në 110 persona. Firmat zhvillojnë aktivitete planifikuese dhe kërkimore në fushat e arkitekturës, planifikimit urban, dizajnit të peizazhit dhe dizajnit industrial. Në sektorin e fundit, Casamonti vepron si drejtor arti për disa nga prodhuesit kryesorë të arkitekturës dhe elementeve të ndërtesave.

Stadiumi i ri Kombëtar i Shqipërisë

Një stadium i propozuar si një ndërtesë multifunksionale duhet të konceptohet si një mekanizëm i aftë të ‘funksionojë‘ në mënyrë perfekte, duke siguruar në çdo rrethanë ndarjen totale të rrjedhës së aktiviteteve, në mënyrë që bashkëjetesa dhe vazhdimësia e ngjarjeve të jetë gjithmonë e garantuar dhe e sigurt në çdo situatë. Prandaj, plani i tij duhet të jetë i qartë, hyrjet dhe daljet të mund të identifikohen lehtësisht dhe të shpërndahen mirë dhe të dallohen nga hyrjet e aktiviteteve të tjera private të përfshira.

Kantina Antinori

Zona është e rrethuar nga kodrat unike të Chianti, të mbuluara me vreshta, midis Firences dhe Sienës. Aspektet funksionale janë një pjesë thelbësore e itinerarit të projektimit, i cili përqendrohet në eksperimentimin gjeo-morfologjik të një ndërtese, të kuptuar si shprehja më autentike e një simbioze dhe bashkimi të dëshiruar midis kulturës antropike, punës së njeriut, mjedisit të tij të punës dhe ambientit natyror.

Qendra ditore për personat me aftësi të kufizuara

Zona e projektit ndodhet prapa një çerdhe, së bashku me një zonë që do të bëhet një park publik, i vendosur në një zonë banimi të çorganizuar. Programi funksional, i cili ka në fokus personat me aftësi të kufizuara, përmban klasa të aktiviteteve parësore dhe plotësuese dhe punëtori, të konceptuara si struktura të cilat janë thelbësore për kryerjen e aktiviteteve socio-edukative të lidhura me praninë e personave me aftësi të kufizuara.

Santo Stefano | Instituti i Rehabilitimit

Projekti për këtë ndërtesë, i destinuar për kujdesin shëndetësor dhe shërbimet sociale, quhet Salla F; është pjesa e fundit që kompleton kompleksin historik të Institutit të Rehabilitimit Santo Stefano në Porto Potenza. Projekti është pjesë e një plani më të gjerë rizhvillimi për interierin  dhe eksterierin e kompleksit, me qëllim modernizimin e objektit për ta sjellë atë në përputhje me nivelin e lartë të shërbimeve që ai ofron.

Kulla 4 Evergreen

Dizajni i kullës që Archea propozoi për konkursin përshtatet me kontekstin në të cilin ndodhet, duke fituar linjat e qytetit të Tiranës në kompozimin e tij. Kulla zë një sasi minimale të hapësirës së tokës përmes një ngushtimi të konsideruar të strukturës në bazë, dhe në mënyrë simetrike, merr një zgjerim të qartë të seksionit të sipërm, duke krijuar një efekt të dukshëm skulpturor.

Source: archea.it

NË VËMËNDJE: DAVIDE MACULLO

Davide Macullo (1965) është një nga folësit që do të marrë pjesë në konferencën e SHARE Tirana 2020. Macullo është një arkitekt i lindur në anën italiane të Zvicrës, ku jeton dhe punon në Lugano. Ai ka studiuar për art, arkitekturë dhe dizajn të brendshëm. Për 20 vjet (1990-2010) ai ishte arkitekt projekti në studion e Mario Botta, përgjegjës për mbi 200 projekte ndërkombëtare në të gjithë botën. Ai hapi studion e tij në vitin 2000. Thelbi i studios së tij qëndron te “vizatimi nga konteksti” dhe kontributet e ndryshme promovojnë një dialog midis specifikës së projektit dhe universalitetit të konteksteve. Puna e tij është botuar dhe vlerësuar si brenda edhe jashtë vendit. Studioja përfshin gjithashtu dizajn grafik, konsulencë për mobilje të dizajnuara me porosi, tani edhe në prodhim, duke përfshirë krijimin e koleksioneve të artit bashkëkohor për klientët.

YACHTING CLUB VILLAS ELOUNDA BEACH RESORT, 2006-2008

I vendosur në një vend spektakolar buzë detit në ishullin grek të Kretës, Resorti Elounda është një nga hotelet kryesore në botë. Radhët e vëllimeve të tij përballen në verilindje me ujin si jahte të ankoruara drejt detit, ndërsa adresojnë dhe plotësojnë kontekstin urbanistik të anës tokësore. Shtigjet e krijuara rishtas midis objekteve ofrojnë pamje të hapur në det dhe kanë një shkallë të zvogëluar duke i bërë jehonë rrugëve të fshatrave të vjetër bregdetarë në një mënyrë bashkëkohore.

JANSEN HEADQUARTERS, 2008-2012

Një nga objektivat kryesore të Jansen për projektin ishte ta bënin kampusin një vend krijues dhe tërheqës për të gjithë punonjësit e tyre. Hapësirat e punës së ndërtesës janë vendosur në plan të hapur, ku secili punonjës ka postacionin e vet të projektuar me porosi. Të gjitha hapësirat shikojnë përtej zonës së Rheintal dhe gjeometria e ndërtesës u ofron si vizitorëve ashtu dhe punonjësve copëza të shkëputura nga peizazhi.

MUZEU WALJONG, 2009-2013

I vendosur në ishullin e bukur të Jeju, në Korenë e Jugut, përballë detit, territori i propozuar për një Muzeu të ri privat paraqet një sfidë themelore për të ndërtuar një fabrikë ëndrrash, “la fabbrica dei sogni”. Zona ka një potencial të jashtëzakonshëm për të qenë si një lidhje midis detit dhe maleve. Vëllimi i ri projekton dhe ripërcakton peizazhin; ai duket si i papërfunduar, si një prezencë e cila me kufijtë e saj rritet  përmes perceptimit të shikuesit.

 WAP ART SPACE, 2013-2017

Rezidenca dhe galeria e re prezantohet si një kështjellë bashkëkohore urbane, ku hapësirat e jetesës plotësohen nga hapësirat e punës. Godina është një sekuencë hapësirash, e mbyllur dhe e hapur, e plotë dhe e zbrazët, e ngjeshur dhe e zhveshur. Ajo gjeneron një hartë perceptuese, e përkthyer në momente të ndryshme të përdorimit, që mbeten të ndërlidhura.

SPITALI UNIVERSITAR SAMSON ASSUTA ASHDOD, 2013-2017

Spitali i ri Ashdod ka lindur nga rrënjët dhe kultura e Izraelit. Arkitektët e vlerësojnë atë si një shtëpi për banorët e Izraelit, kushdo që e gjen veten aty, ndihet si në shtëpi. Projektit i është dhënë formë përmes zgjedhjeve simbolike të dizajnit që shërbejnë, përmes çdo detaji, për të rrënjosur këtë organizëm të ri në tokën që e pret. Projekti është zhvilluar përmes studimit të kujdesshëm të ndjesive si të personave që e gjejnë veten në këtë vend, në momentet kritike të jetës së tyre dhe që kanë nevojë për kujdes, ashtu edhe të atyre që punojnë aty.

SHTËPIA ZVICERANE XXXII, 2014-2017

Shtëpia Zvicerane Rossa përfaqëson angazhimin e vazhdueshëm për të ndërtuar me respekt në vendet ku banojmë dhe të bëjmë çdo përpjekje për të ndihmuar botëkuptimin tonë ndaj civilizimit. Ndërtesa është një opera që shtrihet midis pragut të artit dhe arkitekturës, një skulpturë e gjallë. Krahas rolit të saj kryesor në mbrojtjen e njeriut nga elementet, është një arkitekturë që ka nevojë për artin për ta plotësuar atë.

SHTËPIA ZVICERANE XXXIV, 2015-2017

Ky dizajn është një ndërtim i artikuluar, i destinuar për të shijuar hapësirat e tij për shumë vite me rrallë. Nga larg ndërtesa duket si një njollë në peizazh, ajo shpreh një kuptim të sugjeruar tashmë nga konteksti i saj. Nga afër, është një koleksion i shumë elementeve dhe nga brenda, një botë, që ndryshon me kalimin e orëve të ditës dhe ditëve të vitit.

CHENOT PALACE WEGGIS, 2017-2020

Chenot Palace Weggis ka lindur nga toka dhe të ftuarit e saj, ajo na rrethon ne, respekton mjedisin natyror që e mirëpret dhe trashëgiminë e tij me vlera mijëvjeçare. Arkitektura e ndërtesës nuk është një aventurë tunduese por një udhëtim në emocione.

Source: macullo.com

HALLAKATE OFFICES

Emri i projektit:
Tipologjia:
Studio:
Arkitekt:
Vendndodhja:
Statusi:
Viti i ndërtimit:
Sipërfaqja:
Kate:
Fotografia:
Bashkëpunëtorë:

HALLAKATE OFFICES
Zyra
Maden Group
Maden Group
Prishtinë, Kosovë
Ndërtuar
2020
220 m2
1
Leonit Ibrahimi

Hallakate është agjensia e parë e mediave sociale në Kosovë.
Koncepti i këtij projekti ishte të ndërthurej zhvillimi i identitetit të markës me logon dhe punën që ata bëjnë.

Qëllimi ishte që punëtorët të sigurojnë një dizajn të brendshëm të rehatshëm, një ambient të rehatshëm dhe një gjuhë me ngjyra që përshkruan emocionet tona, pa lënë pas dore logon dhe zhvillimin e identitetit që shërbeu si motiv për të krijuar hapësira të hapura, për të pasur një punë më produktive dhe të ngjeshur.

Ekziston gjithashtu një mungesë e gjelbërimit si një element i bimësisë brenda mjedisit. Shkallëzimi, shumëllojshmëria e mobiljeve e shoqëruar gjithashtu me emrin e kompanisë, mjedise të ndritshme, hapësira të rehatshme dhe gjelbërim i japin karakter këtij vendi.

Gople Artemide

Pas partneritetit të tyre të mëparshëm në Javën e Dizajnit në Milano në 2016, Bjarke Ingels Group – BIG dhe marka italiane e ndriçimit Artemide janë bashkuar në London Design Festival 2018, për të krijuar një ndriçues që ndryshon ngjyrë për të ndihmuar bimët të rriten.

Ndriçuesi prej qelqi në formë pilule, i quajtur Gople, përdor sistemin e licensuar të ndriçimit RWB të Artemide, i cili u krijua në vitin 2010. Sistemi lejon që drita të vendoset në temperatura të ndryshme – duke shpërndarë tone të kuqe, të bardha ose blu për të krijuar një ambient të këndshëm, por edhe për të ndihmuar bimët të kryejnë fotosintezën.

Projekti u konceptua si një zgjidhje për një nga projektet e fundit të BIG, Area 2071, një hapësirë ​​e re në Dubai që sjellë së bashku sipërmarrës, start-ups, biznese të vogla dhe të mesme dhe programe qeveritare.

Ndriçuesit janë të punuar me dorë duke përdorur një teknikë të lashtë veneciane të përpunimit të qelqit që gradualisht e shndërron xhamin e bardhë në kristal. Gople është në dispozicion në kristal të bardhë, argjend transparent dhe bronz transparent.

Source: dezeen.com