fbpx

“Maybe the cosmos is not so extraordinary”

“Maybe the cosmos is not so extraordinary”

“Maybe the cosmos is not so extraordinary” is a sculptural video installation which expands upon a multidisciplinary project entitled “Beneath a surface there is just another surface” started in 2015 at Metallurgjik, a dystopian industrial complex, in the city of Elbasan, Albania. The project and its title derive from the pioneering science-fiction novel “On the way to Epsilon Eridani” (1983) by Albanian physicist and writer Arion Hysenbegas.

“Maybe the cosmos is not so extraordinary” (2019), është një video instalacion skulpturor i cili bazohet në një projekt multidisiplinar të titulluar “Nën sipërfaqen ka vetëm një sipërfaqe tjetër”, i cili nisi në vitin 2015 në Metalurgjik, kompleksi industrial distopian (një shoqëri  e frikshme, e padëshirueshme, një anti-utopi ) në qytetin e Elbasanit në Shqipëri. Projekti dhe titulli i tij rrjedhin nga novela fanatastiko-shkencore “Drej Epsilonit të Eridanit” (1983) e shkruar nga fizikanti dhe shkrimtari shqiptar Arion Hysenbegas.

The installation develops from a two-channel film set in the mines of Bulqize, a city in the North-East of the country, where, since 1918, the chrome mineral has been extracted. Chrome represents a key resource for the industrial development of Albania and collides with economic and political conflicts in the Global South.  (The Global South is an emerging term which refers to countries seen as low and middle income in Asia, Africa, Latin America and the Caribbean by the World Bank.)

The film stages a group of teenagers from Bulqize discovering a cosmic capsule which follows the journey of chrome, from its extraction and processing within the factory to its exportation and worldwide exploitation. This “geopolitical” space travel therefore turns this shady and dramatic industrial environment into an ambivalent space for collapse and takeoff.

Instalacioni zhvillohen në tunnel e minierave të Bulqizës, një qytet në veri-lindje të vendit, ku, që nga viti 1918, është nxjerrë minerali i kromit. Kromi është një burim kryesor për zhvillimin industrial të Shqipërisë dhe bie ndesh me konfliktet ekonomike dhe politike në vëndet në zhvillim.

Filmi paraqet një grup adoleshentësh nga Bulqiza, të cilët zbulojnë një kapsulë kozmike e cila ndjek udhëtimin e kromit, nga nxjerrja dhe përpunimi i tij brenda fabrikës, deri në eksportimin dhe shfrytëzimin e tij në mbarë botën. Në materialin përshkrues të veprës tregohet se ky udhëtim hapësinor “gjeopolitik” e kthen këtë mjedis industrial të errët dhe dramatik në një hapësirë ambivalente për kolaps dhe fluturim.

The extraction of chrome is turned into a hypnotic sculptural image and the overall factory therefore translates into a big light and sound “parallel” installation, organically plugged into the walls of Arsenale. In this productive and immersive space, Driant Zeneli intends to create a tension between an oppressive underground reality and a utopian space of possibility and liberation. Maybe the cosmos is not so extraordinary tries to physically reveal the ability of the ordinary, even in its darkest corners, to expand our existence.

Nxjerrja e kromit shndërrohet në një imazh skulpturor hipnotik dhe, si pasojë, e tërë fabrika përkthehet në një instilacion të madh “paralel”  të dritës dhe zërit, i vulosur organikisht në muret e Arsenales. Në këtë hapësirë produktive dhe magjepsëse, Driant Zeneli synon të krijojë tension midis një realiteti shtypës në tokësor dhe një hapësire utopike të mundësisë dhe çlirimit. “Maybe the cosmos is not so extraordinary” përpiqet të zbulojë fizikisht aftësinë e të zakonshmes, madje edhe në qoshet e saj më të errëta, për të zgjeruar ekzistencën tonë”, thuhet në materialin e veprës.

post a comment

Wordpress Social Share Plugin powered by Ultimatelysocial