KOSOVA PAVILION

KOSOVA PAVILION

During the ‘90s in Kosovo, access to public institutional life was limited to Albanians because of the political repression. The entire Albanian public sphere shrank into private houses. The house became a school, a restaurant, a promotional activity space, an office, an art gallery, a hospital and a home at the same time.

Gjatë viteve ’90 në Kosovë aksesi i shqiptarëve ndaj jetës publike institucionale ishte i limituar për shkak të represionit politik. E tërë sfera publike shqiptare u tkurr drejt banesave private. Shtëpia u shndërrua në shkollë, në restorant, në hapësirë të aktivitetit promocional, në zyrë, në galeri arti, në spital dhe në banesë në të njëjtën kohë.

Image by @kosovopavilion.com
This merger of private and public, closed and open, inside and outside, intimacy and transparency, not only affected the housing typology and urban fabric but also forced city life into the periphery, making the city space assume a duality; the usage of space had different meanings for Albanian and Serb community.
Under repression, using private space as public made the house a metaphor for the city, which in turn became a net of heterotypic spaces, neither here nor there, existing parallels with the institutions and public spaces as delineated by the Milošević regime. Every house provided a mirror image of the city.
Kjo shkrirje e privates me publiken, e hapur dhe e mbyllur, brenda dhe jashtë, intimitet dhe transparencë, jo vetëm ndikoj mbi tipologjinë e banesave dhe e përbërjes urbane por gjithashtu e zhvendosi jetën e qytetit drejt periferive duke i dhënë një dualizëm hapësirës së qytetit; komuniteti shqiptar përdorimin e hapësirave e kuptonte ndryshe nga komuniteti serb.
Nën shtypjen politike, përdorimi i hapësirës private si hapësirë publike e kthehu shtëpinë në një metaforë për qytetin, i cili nga ana tjetër u kthye në një rrjet hapësirash heterogjene, as këtu e as atje, duke ekzistuar paralelisht me institucionet dhe hapësirat publike të përvijuara nga regjimi i Millosheviçit. Çdo shtëpi paraqiste një pasqyrim të imazhit të qytetit.
Deprived of media outlets and information in Albanian language, Albanian families bought satellite dishes. One could pin down with precision the apartments that belonged to Albanians, and that was simply because of the satellite dishes, the white circle looking satellites would hang in their balconies. Very soon the urban landscape turned into a garden of white mushrooms. For Albanians, the city was everywhere where these satellite dishes hanged and private houses were open to the public, but not the city in itself.


Të privuar nga mediat dhe informacionet në gjuhën shqipe, familjet shqiptare e shihnin të nevojshme të blinin antena satelitore. Mund të pikasje me lehtësi se cilat ishin apartamentet të cilat u përkisnin shqiptarëve prej antenave satelitore që ngjanin si rrathë të bardhë të varur nëpër ballkona. Shumë shpejt peizazhi urban u kthye në një kopësht prej kërpudhash të bardha. Për shqiptarët qyteti ishte kudo ku ishin këto antena satelitore dhe banesat private ishin të hapura për publikun, në kundershti me qytetin vetë i cili mbetej vazhdimisht i mbyllur për ta.
 Image by @kosovopavilion.com

Some of the satellites in the Kosovo Pavilion are marked with the names of the owners of the houses who gave them away  for free to host high schools and the university, namely the entire Albanian parallel system of education during the ‘90s in Kosovo.

Disa prej antenave satelitore në pavijonin e Kosovës janë të shënuara me emrat e pronarëve të banesave të cilat i ofruan ato për të pritur gjimnazet e universitetet, me një fjalë tërë sistemin paralel arsimor të shqiptarëve gjate viteve ’90.

Spatial Concept.     The house

The pavilion is a house always in the making; unfinished because it acquires new public functions. The house is a compensation for the public space that is lacking. The house has twofold functions, while the interior has the appearance of the room and it is used as one, it is also a public institution.

Koncepti i hapësirës. Shtëpia

Pavijoni është një shtëpi në ndërtim e sipër, e papërfunduar sepse merr vazhdimisht funksione të reja publike. Shtëpia është një kompensim për hapësirën publike që mungon. Shtëpia ka funksione të dyfishta, ndërkohë që hapësira e brendshme ka pamjen e një dhome të thjeshtë dhe përdoret si e tille, ajo është gjithashtu edhe një institucion publik.
Zebrano Sofa

The mirror

The inside space is surrounded by mirrors to create an effect of extended space and openness as a metaphor of psychological freedom, but not the physical one as such, since the mirror is yet a physical barrier and juxtaposition, you’re there but you’re not there, you’re free inside but still occupied.

Pasqyra

Hapësira e brendshme është e rrethuar me pasqyra për të krijuar efektin e një hapësire më të gjërë dhe hapjes si një metaforë e lirisë psikologjike, por jo fizike duke qënë se pasqyra është një tjetër pengesë fizike, një pranëvënie, je aty por edhe nuk je, je i lirë brenda por prapë i okupuar.

Photo by Cristina Marí / K2.0.

The satellite

The carpet has been and still is one of the central element of the Kosovo Albanian dwelling, the living room is structured and organized around the carpet. The Pavilion interiorizes exteriority and to do this it is not a matter of chance that it uses the carpet. The carpet is placed in the Pavilion to bring home-like warmth, thereby representing the gathering space of our homes.

Antena Satelitore

Tavani është i mbuluar me antena satelitore, një metaforë për ditët e zymta kur ne gjenim dritën dhe ushqenim shpirtrat tanë me informacione që vinin nga përtej botës sonë të përditshme. Mendjet tona ishin të lira, kryet tona ishin shndërruar në antena satelitore.

Source- Cafe-Gallery “Hani i 2 Roberteve” – Fadil Dragaj and Merita Dragaj Prishtina

The carpet

The ceiling is clouded by satellites, a metaphor of gloomy days where we found light, nourishing our souls with otherworldly information coming from these dishes. Our mind was free and our heads were satellites.

The carpet

Qilimi ka qënë dhe mbetet një nga elementet kryesore të banesave të shqiptarëve të Kosovës, dhoma e pritjes është e strukturuar dhe e organizuar përreth qilimit. Pavijoni ka për qëllim të përvetësoj pjesët e jashtme dhe për të arritur këtë jo rastësisht është përdorur qilimi. Qilimi është vendosur ne pavijon për të sjellur një ngrohtësi prej vatre duke përfaqësuar kështu hapësirën ku mblidhemi në shtëpitë tona.

The city of Pristina

The house became the city and the city one big family.
Commissioner: Jehona Shyti/Ministry of Culture, Youth and Sports
Curator/Exhibitor: Eliza Hoxha
Assistant: Dea Buza
Collaborators: Ardita Byci (XK), Bora Kelmendi (XK), Dasara Pula (XK), Dea Buza (XK/AL), Donika Luzhinca (AT), Dukagjin Hasimja (XK), Elisa Maxhuni (XK), Erblin Bucaliu (XK), Flakë Zeneli (AT), Gëzim Radoniqi (XK), Gresa Kastrati (AT), Ilir Gjinolli (XK), Ilirjona Haxhiaj (AL), Kruno Ivanisin (HR), Leotrim Fishekgjiu (XK), Lorik Sylejmani (XK), Lulzim Kabashi (HR) and Meral Hallaqi (XK).
Graphic Design: Nita Salihu Hoxha
Photographer: Majlinda Hoxha
Public Relation: Erëmirë Krasniqi

Qyteti i Prishtinës

Komisionues: Jehona Shyti/Ministry of Culture, Youth and Sports
Kurator/Exhibitor: Eliza Hoxha
Asistant: Dea Buza
Bashkëpuntorë : Ardita Byci (XK), Bora Kelmendi (XK), Dasara Pula (XK), Dea Buza (XK/AL), Donika Luzhinca (AT), Dukagjin Hasimja (XK), Elisa Maxhuni (XK), Erblin Bucaliu (XK), Flakë Zeneli (AT), Gëzim Radoniqi (XK), Gresa Kastrati (AT), Ilir Gjinolli (XK), Ilirjona Haxhiaj (AL), Kruno Ivanisin (HR), Leotrim Fishekgjiu (XK), Lorik Sylejmani (XK), Lulzim Kabashi (HR) and Meral Hallaqi (XK).
Dizajni Grafik: Nita Salihu Hoxha
Fotograf: Majlinda Hoxha
Marrëdhëniet me publikun: Erëmirë Krasniqi
Burimi: http://kosovapavilion.com/architecture/
Photographer: Majlinda Hoxha
Public Relation: Erëmirë Krasniqi

Source : http://kosovapavilion.com/architecture/

post a comment

Wordpress Social Share Plugin powered by Ultimatelysocial