HIGHLIGHT: RICARDO BOFILL

HIGHLIGHT: RICARDO BOFILL

Ricardo Bofill Leví (5 December 1939) is a Spanish architect, who, since 1963, continues to lead the international architectural and urban design practice Ricardo Bofill Taller de Arquitectura. Ricardo Bofill was born into a family of builders in 1939 in Barcelona. He studied at the Barcelona University School of Architecture and graduated from the School of Geneva. At the age of 17, Ricardo Bofill designed his first project, a summer home in Ibiza, and by 23, became lead architect of el Taller.

The extraordinary career of Ricardo Bofill now spans over 50 years, with over 1,000 buildings completed in more than 50 countries. His Barcelona–based firm, Taller de Arquitectura, is recognized for its tendency toward strong, geometric forms; an emphasis on craftsmanship; an emphasis on the importance of public spaces in urban environments; and an interest in local, vernacular styles and materials. Together, these elements go against the traditional views of Modernism in Europe—and have produced arresting results.

Below, we present eight works by the architect that capture his avant-garde approach.

Ricardo Bofill Leví (5 dhjetor 1939) është një arkitekt spanjoll, i cili që nga viti 1963, vazhdon të udhëheq praktikën ndërkombëtare të projektimit arkitektonik dhe urbanistik me firmën e tij Ricardo Bofill Taller de Arquitectura. Ricardo Bofill lindi në një familje ndërtuesish në 1939 në Barcelonë. Ai studioi në Shkollën Universitare të Arkitekturës në Barcelonë dhe u diplomua në Shkollën e Gjenevës. Në moshën 17 vjeçare, Ricardo Bofill projektoi projektin e tij të parë, një shtëpi verore në Ibiza, dhe nga 23 vjeç, u bë arkitekti kryesor i el Taller.

Karriera e jashtëzakonshme e Ricardo Bofill tani përfshin mbi 50 vjet, me mbi 1.000 ndërtesa të përfunduara në më shumë se 50 vende. Firma e tij me seli në Barcelonë, ​​Taller de Arquitectura, është e njohur për prirjen e saj drejt formave të forta gjeometrike; fokusin në zejtari; fokusin  në rëndësinë e hapësirave publike në mjediset urbane; dhe një interes për stilet lokale, natyrore dhe materialet. Së bashku, këta elementë shkojnë kundër pikëpamjeve tradicionale të Modernizmit në Evropë – dhe kanë prodhuar rezultate mahnitëse.

Më poshtë, ne paraqesim tetë vepra të arkitektit që shfaqin qasjen e tij avangarde.

Walden 7 (1975)

Walden 7 is one of Taller de Arquitectura’s pioneering housing projects, designed to address the problems of modern city living—in particular, how to balance communal spaces with privacy. Located just outside Barcelona, the complex features five interior courtyards and 446 residences spread across 18 towers of 14 stories each. The towers are modular, but they are arranged in an organic, unsystematic form and connected via communal spaces and bridges to create distinct identities.

Walden 7 (1975)

Walden 7 është një nga projektet e strehimit pionier të Taller de Arquitectura, i krijuar për të adresuar problemet e jetesës moderne të qytetit – në veçanti, si të balancojë hapësirat shoqërore me privatësinë. I vendosur jashtë Barcelonës, kompleksi përmban pesë oborre të brendshëm dhe 446 rezidenca të përhapura në 18 kulla nga 14 kate secila. Kullat janë modulare, por ato janë rregulluar në një formë organike, jo-sistematike dhe lidhen përmes hapësirave dhe urave komunale për të krijuar identitete të dallueshme.

Meritxell Sanctuary (1974)

Completed in 1974, the Meritxell Sanctuary in Andorra comprises an entire complex, including the remains of a medieval castle that was destroyed by a fire in 1972. Bofill’s firm, inspired by the Romanesque design of the original chapel on the site, adapted the geometry and materials for new components.

Meritxell Sanctuary (1974)

Përfunduar në 1974, faltorja Meritxell në Andorra përfshin një kompleks të tërë, duke përfshirë mbetjet e një kështjelle mesjetare që u shkatërrua nga një zjarr në 1972. Firma e Bofill, e frymëzuar nga modeli Romanesk i kapelës origjinale, adaptoi gjeometrinë dhe materialet për komponetët e rinj.

La Muralla Roja (1973)

Near the port city of Alicante in Spain’s Costa Blanca, Bofill designed a pink apartment block in the small town of Calp. Known for its beautiful beaches, the area became a popular tourist destination starting in the 1950s and ’60s, and La Muralla Roja was built to house 50 apartments on a cliff just five kilometers from the beach. With deep-set, narrow windows, strong geometric forms, and Mediterranean colors, the building is undeniably inspired by history but strictly modern in its minimalist ornamentation. The thick walls keep inner courtyards cool, and selectively placed windows keep out the strong Spanish sun.

La Muralla Roja (1973)

Pranë qytetit portual të Alicante në Costa Blanca të Spanjës, Bofill projektoi një bllok apartamentesh rozë në qytetin e vogël të Calp. E njohur për plazhet e saj të bukura, zona u bë një destinacion i njohur turistik duke filluar në vitet ’50 dhe ’60, dhe La Muralla Roja u ndërtua për të strehuar 50 apartamente në një shkëmb vetëm pesë kilometra larg plazhit. Me dritare të vendosura thellë, të ngushta, forma të forta gjeometrike dhe ngjyra mesdhetare, ndërtesa është frymëzuar pa dyshim nga historia, por rreptësisht moderne në zbukurimin e saj minimalist. Muret e trasha i mbajnë oborret e brendshme të freskët, dhe dritaret e vendosura në mënyrë selektive mbajnë  larg diellin e fortë spanjoll.

Les Arcades & Les Temples du Lac (1982 & 1986)

In Saint Quentin-en-Yvelines, France, Bofill designed this low-cost housing project in response to France’s desperate need for more affordable housing during a harsh economic downturn. The scheme was executed in two phases between 1982 and 1986, and continued Bofill’s interest in communal spaces and historic precedents: he used the formal gardens of the 17th century in France as inspiration of the project, whose two main sections are placed at either end of an artificial lake and follow a strict geometry. Each apartment has double exposures, allowing for views of the street on one side and an inner courtyard on the other.

Les Arcades & Les Temples du Lac (1982 & 1986)

Në Saint Quentin-en-Yvelines, Francë, Bofill projektoi këtë projekt strehimi me kosto të ulët në përgjigje të nevojës së dëshpëruar të Francës për strehim më të përballueshëm gjatë një rënie të ashpër ekonomike. Skema u ekzekutua në dy faza midis 1982 dhe 1986, dhe vazhdoi interesimin e Bofillit për hapësirat e përbashkëta dhe precedentët historikë: ai përdori kopshtet zyrtare të shekullit të 17-të në Francë si frymëzim i projektit, dy pjesët kryesore të të cilit vendosen në të dyja fundet e një liqeni artificial dhe ndjekin një gjeometri të rreptë. Secili apartament ka ekspozime të dyfishta, duke lejuar pamje nga rruga në njërën anë dhe një oborr të brendshëm nga ana tjetër.

La Fabrica (1975-present)

Starting in 1975, Bofill began transforming an abandoned 1920s Sansón Cement Factory, located five miles outside Barcelona in the village of Sant Just Desvern, into his home and the headquarters for his firm, Ricardo Bofill Taller de Arquitectura. Bofill described the renovation as sculpting it “like a work of art,” and the project is ever-ongoing: the complex is over 300,000 square feet, and consists of over 30 silos that had been full of concrete.

La Fabrica (1975-present)

Duke filluar nga viti 1975, Bofill filloi të shndërrojë një fabrikë të braktisur të çimentos Sansón, e vitit 1920, e vendosur pesë milje larg Barcelonës, në fshatin Sant Just Desvern, në shtëpinë e tij dhe selinë për firmën e tij, Ricardo Bofill Taller de Arquitectura. Bofill e përshkroi rinovimin si punimin “e një vepre arti”, dhe punimet e projektit janë akoma në vazhdimësi: kompleksi është mbi 300,000 metra katrorë, dhe përbëhet nga mbi 30 kapanone që kishin qenë plot me beton.

Les Espaces d’Abraxas (1982)

Also located outside of Paris and completed in the 1980s during France’s affordable housing crisis, the public housing project in Marne-la-Vallee is arranged around a symmetrical composition of simple shapes with classically inspired detailing that has been reformulated. The project has three architectural units: Le Theatre (a semi-circular building shaped like a greek auditorium); L’Arc (a smaller archway that contains 20 dwellings), and Le Palacio (a larger building that contains 400 units).

Les Espaces d’Abraxas (1982)

Gjithashtu i vendosur jashtë Parisit dhe i përfunduar në vitet 1980 gjatë krizës së strehimit të papërballueshëm në Francë, projekti i strehimit publik në Marne-la-Vallee është përshtatur rreth një përbërje simetrike të formave të thjeshta me detaje të frymëzuara klasike që janë riformuluar. Projekti ka tre njësi arkitekturore: Le Theater (një ndërtesë gjysmë rrethore në formë si një auditor grek); L’Arc (një hark më i vogël që përmban 20 banesa), dhe Le Palacio (një ndërtesë më e madhe që përmban 400 njësi).

Xanadù (1971)

Bofill’s vision for this apartment building in coastal Spain drew on the work of the avant-garde UK-based architectural collective Archigram; conceptually, each of the building’s 18 units was “plugged” into the central structural frame, allowing the modular living units to form a range of different configurations. Unlike Bofill’s other work in the area, La Muralla Roja,  this project was painted a mossy green that contrasted with the clay tile roofs.

Xanadù (1971)

Vizioni i Bofill për këtë ndërtesë apartamentesh në Spanjën bregdetare u hartua mbi punën e kolektivit arkitekturor Archigram me bazë në Mbretërinë e Bashkuar; konceptualisht, secila prej 18 njësive të ndërtesës ishte “futur” në kornizën strukturore qendrore, duke lejuar njësitë modulare të jetesës të formojnë një gamë të konfigurimeve të ndryshme. Ndryshe nga puna tjetër e Bofill-it në zonë, La Muralla Roja, ky projekt u pikturua një jeshile myshku, e cila ishte në kontrast me pllakat prej argjile të çatitve.

Camp Nou Proposal (2015)

One of the firm’s more recent projects was for a competition to revive Camp Nou, the stadium where Barcelona’s renowned soccer team, Futbol Club Barcelona (colloquially known as Barça), plays. The Taller’s shortlisted design added a new skin to the building made out of ribbons in the team’s home colors.

Camp Nou Proposal (2015)

Një nga projektet më të fundit të firmës ishte një propozim për konkursin për të ringjallur Camp Nou, stadiumi ku luan ekipi i njohur i futbollit të Barcelonës. Dizajni i listuar shkurt i Taller shtoi një veshje të re ndërtesës, të bërë nga shirita në ngjyrat e shtëpisë së ekipit.

Source: https://www.dwell.com/article/ricardo-bofill-buildings-08245186

post a comment