fbpx

HIGHLIGHT: TADAO ANDO

HIGHLIGHT: TADAO ANDO

Tadao Ando, a 53 year-old architect who lives and works in Osaka, Japan, was named the eighteenth Laureate of the Pritzker Architecture Prize. In making the announcement, Jay A. Pritzker, president of The Hyatt Foundation, which established the award in 1979, quoted from the jury’s citation which describes Ando’s architecture as “an assemblage of artistically composed surprises in space and form … that both serve and inspire … with never a predictable moment as one moves throughout his buildings.

Ando conceives his projects as places of habitation not as abstract designs in a landscape. It is not surprising that he is often referred to by his professional peers and critics as being as much a builder as an architect. That emphasizes how important he considers craftsmanship in accomplishing his designs. He requires absolute precision in the making and casting of his concrete forms to achieve the smooth, clean and perfect concrete for his structures.

Tadao Ando, një arkitekt 53-vjeçar, i cili jeton dhe punon në Osaka të Japonisë, është  laureati i tetëmbëdhjetë i cmimit të Arkitekturës Pritzker. Në dhënien e njoftimit, Jay A. Pritzker, presidenti i fondacionit Hyatt, i cili vendosi çmimin në 1979, citoi nga argumentimin e  jurisë duke përshkruar arkitekturën e Andos si “një bashkësi surprizash  të kompozuara artistikisht në hapësirë dhe formë … të cilat shërbejnë dhe frymëzojnë … ku asnjë hap nuk është i parashikueshëm kur dikush lëviz nëpër ndërtesat e tij.

Ando i koncepton projektet e tij si vende banimi dhe jo si modele abstrakte në një peizazh. Nuk është për t’u habitur që ai shpesh përshkrueht  nga kolegët dhe kritikët e tij  më shumë si një ndërtues sa si një arkitekt. Kjo thekson se sa te rëndësishme e konsideron ai zejtarinë në realizimin e modeleve të tij. Ai kërkon saktësi absolute në bërjen dhe hedhjen e shabllonëve  të tij të betonit për të arritur një material të qetë, të pastër dhe të përsosur për strukturat e tij.

Even though nearly all of his projects make use of cement as the primary building material, he was a carpenter’s apprentice for short time where he learned the craftsmanship of traditional Japanese wooden construction. In fact, one of his most widely known structures was built almost entirely of wood, the Japanese Pavilion for Expo ’92 in Spain.

Edhe pse pothuajse të gjitha projektet e tij përdorin çimenton si materialin kryesor të ndërtimit, ai ka qenë një nxënës i marangozëve për një kohë të shkurtër, ku mësoi zanatin e ndërtimeve tradicionale japoneze prej druri. Në fakt, një nga strukturat e tij më të njohura u ndërtua pothuajse tërësisht prej druri, Pavijoni japonez për Expo ’92 në Spanjë.

Japanese Pavilion for Expo '92 in Spain

Most of Ando’s projects have been in Japan, concentrated mainly in the Osaka area where he was born, raised and currently lives and works. In addition to a number of inspiring religious structures, he has designed museums, commercial buildings that include offices, factories and shopping centers. His professional career began, however, with residential projects.

One of his first commissions was for a small row house in 1977 in his native Osaka, called Azuma House, which received the top prize of the Architectural Institute of Japan in 1979. He has designed a number of significant homes—for single and multiple families—sometimes for mixed commercial/residential use, as well as apartment complexes.

Shumica e projekteve të Andos kanë qenë në Japoni, të përqendruara kryesisht në zonën e Osaka, ku ai lindi, u rrit dhe aktualisht jeton dhe punon. Përveç një numri strukturash fetare frymëzuese, ai ka krijuar muze, ndërtesa tregtare që përfshijnë zyra, fabrika dhe qendra tregtare. Karriera e tij profesionale filloi, megjithatë, me projekte rezidenciale.

Një nga punët e tij të para ishte për një shtëpi të vogël në seri, në 1977, në vëndlidjen e tij,  Osaka, të quajtur Azuma House, i cili mori çmimin më të lartë të Institutit Arkitektural të Japonisë në 1979. Ai ka krijuar një numër shtëpish të rëndësishme – për familje të vetme dhe të shumëfishta – ndonjëherë për ndërtesa me përdorim të përzier tregtar / rezidencial, si dhe komplekse apartamentesh.

Azuma House

One of his most important housing projects is called Rokko Housing, which was accomplished in two phases: the first has twenty units each with a terrace but differing in size and layout, the second, comprising 50 units, was completed in 1993. While the units appear to be uniform on the outside, each one has a unique interior. Built of reinforced concrete with a rigid frame, the units are embedded in the side of sixty degree sloping hillside with a panoramic view of Osaka Bay, and provide such amenities as a swimming pool and a rooftop plaza. Ando received Japan’s Cultural Design Prize in 1983 for this project.

Një nga projektet e tij më të rëndësishëm të banimit quhet Rokko Housing, i cili u realizua në dy faza: e para ka njëzet objekte, secili me një tarracë, por me madhësi dhe organizim të ndryshmëm, e dyta, që përfshin 50 objekte, u përfundua në vitin 1993. Ndërsa godinat shfaqen uniformë nga jashtë, secila prej tyre ka një brendësi unike. Ndërtuar me beton të armuar me një kornizë të ngurtë, godinat janë ngritur në anën e një kodre me pjerrësi 60 gradë, me një pamje panoramike të Gjirit të Osakës, dhe ofrojnë shërbime të tilla si një pishinë dhe një tarracë. Ando mori cmimin Japan’s Cultural Design Prize në 1983 për këtë projekt.

Rokko Housing

Ando’s other residential projects include the three-story Ishihara House in Osaka, another concrete bearing wall structure with a unique central court surrounded by a glass block membrane. Another three-story residence is the Horiuchi House, which uses a glass block wall as a freestanding screen between the home and street traffic.

Projektet e tjera të banimit të Andos përfshijnë shtëpinë trekatëshe  Ishihara, në Osaka, një strukturë tjetër muri me beton me një oborr unik qendror të rrethuar nga një mbështjellëse me blloqe qelqi. Një tjetër rezidencë tre-katëshe është Shtëpia Horiuchi, e cila përdor një mur qelqi si një ekran të lirë midis shtëpisë dhe trafikut të rrugës.

Ishihara House
Horiuchi House

He continues to build residences, always with a sense of sanctuary, but he has broadened his palette to include other types of structures. Some of these new directions include the Church of Light and the Church on the Water for Christian worshipers, and the striking Buddhist Water Temple, entered through a staircase piercing a lotus pond. The Children’s Museum at Hyogo and the Forest of Tombs Museum at Kumamoto are remarkable examples of his use of stairs and underground space.

Ai vazhdon të ndërtojë godina banimi, gjithnjë me ndjenjën e shenjtërimit, por ai e ka zgjeruar gamën e tij të punëve për të përfshirë lloje të tjera strukturash. Disa nga këto drejtime të reja përfshijnë Kishën e Dritës dhe Kishën mbi ujë për adhuruesit e krishterë dhe Tempullin e mrekullueshëm të Ujit Budist, ku  hyrja bëhep përmes një shkalle duke kaluar përmes  një pellgu me zambak uji. Muzeu i Fëmijëve në Hyogo dhe Muzeu i Pyjeve të Varreve në Kumamoto janë shembuj të jashtëzakonshëm të përdorimit të shkallëve dhe hapësirës nëntokësore.

Church of Light
Buddhist Water Temple
Church on the Water

Tadao Ando is that rare architect who combines artistic and intellectual sensitivity in a single individual capable of producing buildings, large and small, that both serve and inspire. His powerful inner vision, ignores whatever movements, schools or styles that might be current, creating buildings with form and composition related to the kind of life that will be lived there.

He is accomplishing his self-imposed mission to restore the unity between house and nature. Using the most basic geometric forms, he creates microcosms for the individual with ever changing patterns of light. But far more than achieving some abstract design concept, his architecture is a reflection of a fundamental process of building something for habitation.

Tadao Ando është ai arkitekt i rrallë që ndërthur ndjeshmërinë artistike dhe intelektuale në një individ të vetëm, të aftë për të prodhuar ndërtesa, të mëdha dhe të vogla, që shërbejnë dhe frymëzojnë. Vizioni i tij i fuqishëm i brendshëm, injoron çdo lëvizje, shkollë apo stile që mund të jenë aktuale, duke krijuar ndërtesa me formë dhe përbërje që lidhen me llojin e jetës që do të jetohet atje.

Ai po realizon misionin e tij të vet-imponuar për të rivendosur unitetin midis shtëpisë dhe natyrës. Duke përdorur format më themelore gjeometrike, ai krijon mikrokozmose për individin, me modele gjithnjë në ndryshim të dritës. Por shumë më tepër sesa të arrijë ndonjë koncept abstrakt të projektimit, arkitektura e tij është një pasqyrim i një procesi themelor për të ndërtuar dicka për të banuar.

Children's Museum
Forest of Tombs Museum

His stubbornness and tenacity have stayed with him throughout the years, allowing him to pursue the singular vision that defines his architecture. While much of his work is in and around Osaka, he’s also branched out overseas with several big projects, including the Modern Art Museum of Fort Worth in Texas and 152 Elizabeth, a residential tower in New York City.

Kokëfortësia dhe këmbëngulja e tij kanë qëndruar me të gjatë viteve, duke e lejuar atë të ndjekë vizionin e vetëm që përcakton arkitekturën e tij. Ndërsa pjesa më e madhe e punës së tij është brenda dhe rreth Osakës, ai është gjithashtu është zgjeruar  jashtë shtetit me disa projekte të mëdha, duke përfshirë Modern Art Museum of Fort Worth në Teksas dhe 152 Elizabeth, një kullë banimi në New York.

Modern Art Museum of Fort Worth
152 Elizabeth

In keeping with Ando’s minimalist aesthetic, his use of light allows him to subtly guide the mood of each building. Whether it’s the powerful burst that breaks through the cement of the Church of Light or the play of light and shadow in Tokyo’s 21_21 Design Sight, his strategic use of natural light is a hallmark of his style. With sparse interior decoration, people are left to ponder the space and the passage of time via the changing light dynamics within his architecture.

Në përputhje me estetikën minimaliste të Andos, përdorimi i dritës i lejon atij të drejtojë me hollësi gjendjen shpirtërore të çdo ndërtese. Nuk ka rëndësi nëse është shpërthimi i fuqishëm që përshkon çimenton e Kishës së Dritës apo luajtja me dritë – hijen në 21_21 Design Sight të Tokios, përdorimi i tij strategjik i dritës natyrore është një shenjë dalluese e stilit të tij. Me dekor të vakët të brendshëm, njerëzve u mbetet të reflektojnë  hapësirën dhe kalimin e   kohës  përmes ndryshimit të dinamikës së dritës brenda arkitekturës së tij.

21_21 Design Sight

Tadao Ando’s pronounced love of concrete and his feel for the specificity of a site likewise played into his design for the Langen Foundation. He thus invoked concrete, glass, and steel while also adapting the building to the topographical scheme of the surrounding ramparts. The latter were only opened on one side to facilitate the entry area, which is highlighted by a four-metre-high, semi-circular concrete wall with an incised portal that offers a view of both the building and the large anterior reflecting pool.

Dashuria e theksuar e Tadao Ando ndaj betonit dhe ndjenja e tij për specifikën e një vendi është shfaqur gjithashtu në projektimin e Langen Foundation. Kështu, ai përfshiu beton, qelq dhe çelik ndërsa përshtati ndërtesën në skemën topografike të degëzimeve përreth. Këto të fundit u hapën vetëm në njërën anë për të lehtësuar zonën e hyrjes, e cila është theksuar nga një mur prej katër metrash, mur betoni gjysmë rrethor me një portë të gdhëndur  e cila ofron një pamje të ndërtesës dhe pishinës së madhe pasqyruese.

Langen Foundation

Source: https://www.pritzkerprize.com/laureates/1995#

post a comment

Wordpress Social Share Plugin powered by Ultimatelysocial