Highlight: Antoni Gaudí

Highlight: Antoni Gaudí



Catalan architect Antoni Gaudí (25 June 1852 – 10 June 1926) graduated from the Barcelona Architecture School in 1878. He is widely regarded as a genius architect, his distinctive style stands as a singularity in architectural history—simultaneously awe-inspiring and bizarre, never fitting into any stylistic movement, and never adapted or emulated, except by those still working to complete his magnum opus, Barcelona’s famous Sagrada Família.

Guadí’s fantastical style was informed by a number of influences, and was very much a result of the context of late 19th century architecture, when the requirement to follow strict historical styles was beginning to fall out of favor. As such, Gaudí was able to take inspiration from Oriental styles, and was heavily influenced by the Revival Gothic architecture of the time, most notably encapsulated in the work of French architect Viollet-le-Duc. However, he believed that Gothic architecture was “imperfect,” and began to infuse his work with a variety of motifs drawn from nature.

Let’s explore some of his most astounding works scattered throughout the city of Barcelona (seven of which are UNESCO World Heritage Sites). Discover some of our favourites!

Arkitekti Antoni Gaudi (25 qershor 1852 – 10 qershor 1926) u diplomua në Shkollën e Arkitekturës në Barcelonë në vitin 1878. Ai konsiderohet gjerësisht si një arkitekt gjeni, stili i tij dallues qëndron si një veçori në historinë arkitekturore – njëkohësisht frymëzuese dhe të pazakontë, kurrë nuk u përshtat në ndonjë lëvizje stilistike, me përjashtim të atyre që punojnë ende për të përfunduar magnumin e tij, Sagrada Familia e famshme e Barcelonës.

Stili fantastik i Guadit u informua nga një sërë  ndikimesh dhe erdhi si  rezultat i kontekstit të arkitekturës së fund- shekullit të 19-të, kur kërkesa për të ndjekur stilet e rrepta historike po fillonte të zbehej Si i tillë, Gaudi ishte në gjendje të merrte frymëzim nga stilet orientale dhe u ndikua shumë nga arkitektura gotike e kohës, më së shumti e përqëndruar  në punën e arkitektit francez Viollet-le-Duc. Megjithatë, ai besonte se arkitektura gotike ishte “e papërsosur” dhe filloi të mbushte punën e tij me një varg motivesh të nxjerra nga natyra.

Le të shqyrtojmë disa nga veprat e tij më befasuese të shpërndara në të gjithë qytetin e Barcelonës (shtatë prej të cilave janë Trashëgimi Botërore të UNESCO-s). Zbuloni disa nga të preferuarat tona!

Casa Vicens

The first of Gaudí’s significant commissions after he completed his degree, Casa Vicens was designed for ceramic factory owner Manuel Vicens.

Built between 1883 and 1888, the building highlights several influences, particularly a Moorish influence, which is evident in the rooftop towers. The trencadís façade is constructed of undressed stone, red bricks and coloured ceramic tiles in checkerboard and floral patterns, paying homage to the owner’s profession.

Although the design lacks the curved lines of his later works, the explosion of colour is heavily influenced by Arabic and eastern art, something that is echoed in many of his later designs.

Casa Vicens

Një prej punëve të para të rëndësishme të Gaudit pas përfundimit të studimeve, Casa Vicens u projektua për pronarin e qeramikës Manuel Vicens.

Ndërtuar në mes të 1883 dhe 1888, ndërtesa thekson disa ndikime, veçanërisht një ndikim nga Maorë (fiset e para Muslimave që jetuan në gadishullik Iberik ) , e cila është e dukshme në kullat mbi taracë. Fasada e brishtë  është e ndërtuar me gurë të zhveshur, tulla të kuqe dhe pllaka qeramike me ngjyrë në pllakën e trungjeve dhe modelet e luleve, duke i bërë homazh profesionit të pronarit.

Megjithëse dizajnit i mungojnë linjat e lakuara të veprave të tij të mëvonshme, shpërthimi i ngjyrës ndikohet shumë nga arabishtja dhe arti lindor, diçka që i bën jehonë shumë planeve e tij të mëvonshme.

Casa Batlló

Another of Gaudí’s residential buildings, Casa Batlló, reconstructed in 1904 from a house built in the 1870s, was designed for the aristocrat Josep Batlló, who moved his family into the lower two floors before renting the remaining space as apartments.

The attention to detail is captivating: windows vary in size, dependent on the height of the floor from ground level, and the intricate exterior designs and colours are inspired by marine life. From a distance, the balconies and supporting pillows look like skulls and bones, adding to the naturalistic feel.

As with Casa Milà, the building was criticised during construction for its radical design; however, it was announced as one of Barcelona’s best three buildings by the city council in 1906 and is now on the UNESCO World Heritage list.

Casa Batlló

Një tjetër nga ndërtesat e banimit të Gaudit, Casa Batlló, e rikonstruktuar në vitin 1904 nga një shtëpi e ndërtuar në vitet 1870, ishte projektuar për aristokratin Josep Batlló, i cili e zhvendosi familjen e tij në dy katet më të ulta para se të jepte me sera. hapësirën e mbetur si apartamente.

Vëmendja ndaj detajit  është magjepëse: dritaret ndryshojnë në madhësi, në varësi të lartësisë së katit  nga niveli i katit përdhe, ndërsa dizenjot e jashtme dhe ngjyrat e ndërlikuara frymëzohen nga jeta detare. Në distancë, ballkonet dhe parapetët duken si kafka dhe eshtra, duke shtuar ndjenjën natyrale.

Ashtu si me Casa Milën, ndërtesa u kritikua gjatë ndërtimit për dizajnin radikal; megjithatë, u shpall si një nga tre ndërtesat më të mira të Barcelonës nga këshilli i qytetit në 1906 dhe tani është në listën e Trashëgimisë Botërore të UNESCO-s.

Casa Milà/ La Pedrera

La Pedrera is one of Gaudí’s most well-known residential constructions and the last of his civil works. It was built between 1906 and 1912 and, despite an undulating stone façade and twisted iron balconies, which made it controversial at the time, was recognised as a World Heritage site in 1984.

Casa Milà is made up of two buildings, structured around two courtyards that offer light to the houses’ nine levels. The main floor was intended for the commissioning family, whilst the remainder was split into over 20 rental properties.

Casa Milà/ La Pedrera

La Pedrera është një nga ndërtesat më të njohura të banimit të Gaudit dhe e fundit e punëve të tij civile. Ajo u ndërtua midis 1906 dhe 1912 dhe, pavarësisht nga një fasadë e lakuar  guri dhe ballkone hekuri të përdredhura, të cilët e bën atë të diskutueshme në atë kohë, u njoh si një   Trashëgimi Botërore nëvitin 1984.

Casa Milà përbëhet nga dy ndërtesa, të strukturuara rreth dy oborreve që ofrojnë dritë apartamenteve në nëntë nivelet e saj. Kati kryesor ishte për familjen e klientit, ndërsa pjesa tjetër u nda në mbi 20 prona me qira.

The exterior’s impressive mass of rippling limestone explores the irregularities of the natural world. Upon entering the building, this theme is again echoed. The columns and floors devoid of load bearing walls were also remarkable architectural innovations for the time.

Masa mbresëlënëse e valëzuar e fasadës së jashtme  e gurit gëlqeror hulumton parregullsitë e botës natyrore. Pas hyrjes në ndërtesë, kjo temë sërish përsëritet. Kollonat dhe dyshemetë pa mure mbajtëse  përbënin gjithashtu inovacione të mrekullueshme arkitekturore për kohën.

The roof is spectacular, crowned with chimneys, skylights, exits and fans. The chimneys were coated in limestone, broken marble and glass, and were twisted to allow more smoke to escape. The view from the roof is also worth the nine flight climb.

Çatia është spektakolare, e kurorëzuar me oxhaqe, dritare, dalje dhe ventilim. Oxhaqet u veshën në gur gëlqeror, mermer të thyer dhe xham  dhe u rrutulluan për të nxjerr sa më shumë tym. Për të shijuar pamjen  nga tarraca ia vlen të ngjisesh 9 katet e ndërtesës!

La Sagrada Família

The spectacular Sagrada Família has been under construction for over a hundred years, since work began in 1882. Gaudí had an incredibly active role directing the construction of this magnificent Roman Catholic Church until his death in 1926, when only a quarter of the project was complete. Following the Spanish Civil War in 1936, much of his workshop, along with models and plans, were destroyed by Catalan anarchists. Thus, parts of the present design have been based on reconstructed versions and modern adaptations, causing controversy amongst many Catalan architects who argue that these alternative materials disregard Gaudí’s original proposal.

The exterior and interior designs are incredibly intricate, with themes drawn from phrases from the liturgy. The towers are decorated with words like ‘Excelsis’ and ‘Sanctus’ and the door is covered in biblical words written in various languages.

La Sagrada Família

E mrekullueshmja Sagrada Família është në ndërtim e sipër për më shumë se njëqind vjet, që kur filloi puna në vitin 1882. Gaudi kishte një rol tepër aktiv në drejtimin e ndërtimit të kësaj Kishe Katolike madhështore deri në vdekjen e tij në vitin 1926, kur vetëm një e katërta e projektit ishte e plotësuar . Pas Luftës Civile Spanjolle në vitin 1936, pjesa më e madhe e punës  së tij, së bashku me modelet dhe vizatimet, u shkatërruan nga anarkistët katalanas. Kështu, pjesët e dizajnit të tanishëm kanë qenë të bazuara në versionet e rindërtuara dhe përshtatjet moderne, duke shkaktuar kundërshti mes shumë arkitektëve katalanas, të cilët argumentojnë se këto materiale alternative e shpërfillin propozimin origjinal të Gaudit.

Dizajni i jashtëm dhe i brendshëm janë shumë të ndërlikuar, me tema të nxjerra nga frazat e liturgjisë. Kullat janë zbukuruar me fjalë si ‘Excelsis’ dhe ‘Sanctus’ dhe dera është e mbuluar me fjalë biblike të shkruara në gjuhë të ndryshme.

Parc Güell

This stunning garden complex on the hill of El Carmel was commissioned by Eusebi Güell and built between 1900 and 1914.

Although today part of the UNESCO list ,’Works of Antoni Gaudí,’ the park was originally an unsuccessful housing site intended to exploit the fresh air and city views. Only two of the planned 60 houses were erected; after no buyers came forward, Gaudí bought one and moved in with his family.

Parc Güell

Ky kompleks i kopshtit mahnitës në kodrën e El Carmelit u porosit nga Eusebi Güell dhe u ndërtua midis viteve 1900 dhe 1914.

Megjithëse sot pjesë e listës së UNESCO-s, ‘Punimet e Antoni Gaudit’, parku fillimisht ishte një vend strehimi i pasuksesshëm që synonte të shfrytëzonte pamje të freskëta të ajrit dhe qytetit. Vetëm dy nga 60 shtëpitë e planifikuara ishin ngritur; pasi nuk erdhën blerës, Gaudi bleu një dhe u zhvendos me familjen e tij.

There are numerous architecturally fascinating aspects to explore: the columns shaped to simulate palm trees, rubble surfaced arches growing from the ground, a gazebo fashioned from twisted angle iron. However, the focal point of the park is the main terrace, due to its stunning views and surrounding mosaic benches.

Ekzistojnë aspekte të shumta arkitektonike për t’u eksploruar në park: shtyllat e formuara për të imituar pemët e palmës, siperfaqe të harkuara të rrënuara që ngrihen nga toka, një belveder i ngjashëm me një hekur këndor të shtrembëruar. Sidoqoftë, pika qendrore e parkut është tarraca kryesore, për shkak të pamjeve mahnitëse dhe stolave  me  mozaik.

post a comment

Wordpress Social Share Plugin powered by Ultimatelysocial